Oriverm 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań dla bydła, owiec i świń.

Skład

1 ml zawiera:

Substancja czynna:

Iwermektyna 10 mg

Wykaz wszystkich substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Glikol propylenowy (E1520)

Gliceroformal

2

Postać farmaceutyczna

Roztwór do wstrzykiwań.

Klarowny roztwór, bezbarwny do białawego, bez widocznych cząstek.

2

Właściwości farmakologiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: produkty przeciwpasożytnicze, laktony makrocykliczne, awermektyny, iwermektyna.

Kod ATC vet: QP54AA01.

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Iwermektyna jest endektocydem z klasy laktonów makrocyklicznych, o unikalnym mechanizmie działania. Związki z tej klasy łączą się selektywnie i z dużym powinowactwem z kanałami chlorkowymi bramkowanymi glutaminianem, występującymi we włóknach nerwowych i komórkach mięśniowych bezkręgowców. Prowadzi to do zwiększenia przepuszczalności błony komórkowej dla jonów chlorkowych, z hiperpolaryzacją włókna nerwowego lub komórki mięśniowej, a w konsekwencji do porażenia i śmierci pasożyta. Związki z tej klasy mogą też wchodzić w reakcje z kanałami chlorkowymi bramkowanymi innymi bramkowanymi ligandami , takimi jak na przykład bramkowane neurotransmiterem kwasem gamma-aminomasłowym (GABA).

Szeroki margines bezpieczeństwa związków z tej klasy przypisywany jest temu, że u ssaków nie występują kanały chlorkowe bramkowane glutaminianem, niskiemu powinowactwu laktonów makrocyklicznych do innych, kanałów chlorkowych bramkowanych ligandami, występujących u ssaków, i temu, że nie przechodzą one łatwo przez barierę krew-mózg.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Maksymalne stężenie w osoczu krwi

Bydło

Po podaniu iwermektyny w dawce 0,2 mg/kg m.c. maksymalne stężenie w osoczu krwi na poziomie 35-50 ng/ml osiągane jest po około 2 dniach, a okres półtrwania w osoczu wynosi 2,8 dnia. Ustalono też, że iwermektyna jest przenoszona głównie w osoczu (80%). Przechodzenie jej pomiędzy osoczem a komórkami krwi pozostaje na stosunkowo stałym poziomie.

Owce

Po podaniu iwermektyny w dawce 0,3 mg/kg m.c. maksymalne stężenie na poziomie 16 ng/ml osiągane jest po jednym dniu od podania.

Świnie

Podczas badań, w których iwermektynę podawano w dawce 0,2 mg/kg m.c., stężenie w osoczu na poziomie 10-20 ng/ml osiągane było po około 2 dniach, a okres półtrwania w osoczu wynosił 0,5 dnia.

Wydalanie: czas trwania i droga

Bydło

Do określania pozostałości iwermektyny w tkankach stosuje się metodę chromatografii cieczowej z detekcją fluorescencyjną. Po wstrzyknięciu iwermektyny w dawce 0,3 mg/kg m.c., pozostałości w wątrobie (tkance docelowej) kształtowały się na poziomie od 454 ppb po 2 dniach od podania, do 11 ppb po 28 dniach od podania. Pozostałości w innych tkankach były niższe w tych okresach: tłuszcz > nerki > mięśnie. Pozostałości w miejscu iniekcji wykrywano krótko po podaniu i wynosiły one do 69 ppm po 2 dniach od podania, przy czym po 28 dniach były prawie niewykrywalne (<2ppb). Bydło, któremu podano pojedynczą dawkę iwermektyny znakowanej trytem (0,2-0,3 mg/kg m.c.) poddano ubojowi po 7, 14, 21 i 28 dniach od podania. W próbkach kału zebranych w ciągu pierwszych 7 dni od podania odnotowano promieniotwórczość na poziomie prawie całej podanej dawki. Jedynie około 1- 2% podanej dawki znakowanej promieniotwórczo została wydalona z moczem.

Analiza kału wykazała, że około 40-50% znakowanej promieniotwórczo dawki została wydalona w postaci niezmienionej. Pozostałe 50-60% miała postać metabolitów lub produktów degradacji, z których prawie wszystkie miały większą polarność niż iwermektyna.

Owce

Do określania pozostałości iwermektyny w tkankach stosuje się metodę chromatografii cieczowej z detekcją fluorescencji. Po wstrzyknięciu iwermektyny w dawce 0,3 mg/kg m.c., pozostałości w wątrobie (tkance docelowej) kształtowały się na poziomie od 160 ppb po 3 dniach od podania, do 13 ppb po 28 dniach od podania. Najwyższe poziomy pozostałości odnotowywano w tłuszczu (od 230 ppb po 3 dniach od leczenia do 13 ppb po 28 dniach od leczenia). Pozostałości we wszystkich tkankach wynosiły poniżej 30 ppb po 28 dniach od leczenia. Znakowaną promieniotwórczo iwermektynę podano owcom w dawce 0,3 mg/kg m.c. Analiza kału wykazała, że około 99% leku i jego metabolitów zostało wydalone z kałem, a jedynie około 1% z moczem.

Świnie

Do określania pozostałości iwermektyny w tkankach stosuje się metodę chromatografii cieczowej z detekcją fluorescencyjną. Po wstrzyknięciu iwermektyny w dawce 0,4 mg/kg m.c., pozostałości w wątrobie (tkance docelowej) kształtowały się na poziomie od 69 ppb po 3 dniach od podania, do 13 ppb po 14 dniach od podania. Po 28 dniach od podania nie wykryto pozostałości (<2 ppb) w wątrobie. Świnie, którym podano pojedynczą dawkę iwermektyny znakowanej trytem (0,3-0,4 mg/kg m.c.) poddano ubojowi po 1, 7, 14 i 28 dniach od podania. W próbkach kału zebranych w ciągu pierwszych 7 dni od podania odnotowano promieniotwórczość na poziomie jedynie około 36% podanej dawki. W moczu wykryto mniej niż 1% podanej dawki. Analiza kału wykazała, że około 40% dawki znakowanej promieniotwórczo została wydalona w postaci niezmienionej.

2

Gatunek zwierząt

Bydło, owce i świnie.

2

Wskazania

Produkt jest przeznaczony do leczenia i zwalczania zarażeń następującymi pasożytami:

BYDŁO

Pasożyt | Postać dorosła | L4 | L4 (drzemiące)

Nicienie żołądkowo-jelitowe

Ostertagia lyrata: Postać dorosła, L4

Ostertagia ostertagi: Postać dorosła, L4, L4 (drzemiące)

Cooperia oncophora: Postać dorosła, L4

Cooperia pectinata: Postać dorosła, L4

Cooperia punctata: Postać dorosła, L4

Haemonchus placei: Postać dorosła, L4

Trichostrongylus axei: Postać dorosła, L4

Trichostrongylus colubriformis: Postać dorosła, L4

Bunostomum phlebotomum: Postać dorosła, L4

Oesophagostomum radiatum: Postać dorosła, L4

Strongyloides papillosus: Postać dorosła

Nematodirus helvetianus: Postać dorosła

Nematodirus spathiger: Postać dorosła

Toxocara vitulorum: Postać dorosła

Trichuris spp.: Postać dorosła

Nicienie płucne

Dictyocaulus viviparus: Postać dorosła, L4, L4 (drzemiące)

Nicienie pasożytujące w worku spojówkowym

Thelazia spp.: Postać dorosła

Pasożyty

Gzy (wszystkie stadia pasożytnicze)

Hypoderma bovis

H. lineatum

Świerzbowce

Psoroptes bovis

Sarcoptes scabei var. bovis

Wszy

Linognathus vituli

Haematopinus eurysternus

Solenopotes capillatus

Produkt można też stosować pomocniczo w zwalczaniu inwazji świerzbowca pęcinowego Chorioptes bovis, ale może nie dojść do całkowitej eliminacji tego pasożyta.

Przedłużone działanie

Po podaniu w zalecanej dawce 1 ml/50 kg m.c., okres zabezpieczenia przed ponowną inwazją następujących nicieni wynosi:

Pasożyt | Liczba dni po leczeniu

Haemonchus placei: 14 dni

Cooperia spp.: 14 dni

Trichostrongylus axei: 14 dni

Ostertagia ostertagi: 21 dni

Oesophagostomum radiatum: 21 dni

Dictyocaulus viviparus: 28 dni

Harmonogram leczenia powinien opierać się na czynnikach epidemiologicznych i być opracowany dla każdego gospodarstwa indywidualnie. Program dawkowania powinien być opracowany przez osobę z odpowiednimi kwalifikacjami.

OWCE

Pasożyt | Postać dorosła | L4 | L4 (drzemiące)

Nicienie żołądkowo-jelitowe

Teladorsagia (Ostertagia) circumcincta: Postać dorosła, L4, L4 (drzemiące)

Haemonchus contortus: Postać dorosła, L4, L4 (drzemiące)

Trichostrongylus axei: Postać dorosła

T. colubriformis: Postać dorosła, L4

T. vitrinus: Postać dorosła

Cooperia curticei: Postać dorosła, L4

Oesophagostomum columbianum: Postać dorosła, L4

O. venulosum: Postać dorosła

Nematodirus filicollis: Postać dorosła, L4

Chabertia ovina: Postać dorosła, L4

Trichuris ovis: Postać dorosła

Nicienie płucne

Dictyocaulus filaria: Postać dorosła, L4

Protostrongylus rufescens: Postać dorosła

Gzy owcze (wszystkie stadia larwalne)

Oestrus ovis

Świerzbowce

Psoroptes communis var. ovis*

Sarcoptes scabiei*

Psorergates (Psorobia) ovis

*W przypadku leczenia i zwalczania inwazji Psoroptes ovis, ustąpienie klinicznych objawów świerzbu i całkowita eliminacja roztoczy, jest możliwa po dwukrotnym podaniu produktu w odstępie 7 dni.

ŚWINIE

Produkt jest przeznaczony do leczenia i zwalczania inwazji następujących pasożytów u świń:

Pasożyt | Postać dorosła | L4 | Stadia larwalne

Nicienie żołądkowo-jelitowe

Ascaris suum: Postać dorosła, L4

Hyostrongylus rubidus: Postać dorosła, L4

Oesophagostomum spp: Postać dorosła, L4

Strongyloides ransomi*: Postać dorosła, Stadia larwalne

Nicienie płucne

Metastrongylus spp: Postać dorosła

Nicienie występujące w nerkach

Stephanurus dentatus: Postać dorosła, L4, Stadia larwalne

Wszy

Haematopinus suis**

Świerzbowce

Sarcoptes scabei var. suis

*) Podanie produktu lochom na 7 do 14 dni przed oproszeniem skutecznie zapobiega przeniesieniu zakażenia Strongyloides ransomi przez mleko na prosięta.

**) Iwermektyna nie wywiera działania na jaja wszy, a wylęg nowych osobników z jaj może nastąpić po okresie do 3 tygodni. Pojawienie się wszawicy na skutek nowego wylęgu wszy może wymagać ponownego leczenia.

2

Dawkowanie

Napełnianie strzykawek musi odbywać się za pomocą suchej, sterylnej igły umieszczonej w korku fiolki. Korki fiolek nie mogą być nakłute więcej niż 20 razy.

Bydło i owce

Produkt należy podawać wyłącznie drogą podskórną, z zachowaniem zasad aseptyki. Podawać w zalecanej dawce 200 µg iwermektyny/kg m.c., u bydła w luźny fałd skóry przed lub za łopatką, u owiec w okolice szyi.

W celu zapewnienia prawidłowego dawkowania, masę ciała zwierząt należy jak najdokładniej określić; należy sprawdzić dokładność urządzenia dozującego.

Przy ustalaniu odpowiedniej dawki należy skorzystać z poniższej:

U bydła o masie ciała powyżej 400 kg objętość dawki obliczyć zgodnie ze schematem 1 ml/50 kg m.c.

U owiec o masie ciała powyżej 100 kg objętość dawki obliczyć zgodnie ze schematem 0,5 ml/25 kg m.c.

W przypadku leczenia owiec o masie ciała poniżej 16 kg należy zasięgnąć porady lekarza weterynarii odnośnie zastosowania jednorazowych strzykawek o pojemności 1 ml z podziałką co 0,1 ml. Do leczenia pojedynczych owiec, należy stosować strzykawki o pojemności nie przekraczającej 2,0 ml, z podziałką co 0,1 ml.

Każdy ml zawiera 10 mg iwermektyny, co odpowiada dawce na 50 kg masy ciała bydła lub owiec. Iniekcję można wykonać przy użyciu standardowej strzykawki automatycznej, strzykawki jednodawkowej lub strzykawki do wykonywania iniekcji podskórnych. Igłę należy wymieniać na nową, sterylną co 10 do 12 zwierząt. Nie zaleca się wykonywania iniekcji u mokrych lub zabrudzonych zwierząt.

W przypadku leczenia i zwalczania świerzbu u owiec, do uzyskania poprawy stanu klinicznego i eliminacji roztoczy, wymagane jest podanie dwóch iniekcji z zachowaniem siedmiodniowego odstępu pomiędzy podaniami.

Świnie

U świń produkt należy podawać wyłącznie podskórnie, w okolicę szyi, w zalecanej dawce 300 µg iwermektyny/kg m.c.

Każdy ml zawiera 10 mg iwermektyny, co odpowiada dawce na 33 kg masy ciała świń.

Należy stosować zgodnie z poniższą tabelą dawkowania:

Masa ciała (kg) | Objętość dawki (ml)

<= 3: 0,1

>3–6: 0,2

>6–10: 0,3

>10–13: 0,4

>13–16: 0,5

17–33: 1,0

34–50: 1,5

51–66: 2,0

67–99: 3,0

100–133: 4,0

134–166: 5,0

167–200: 6,0

U zwierząt o masie ciała powyżej 200 kg podawać 1,0 ml/33 kg m.c.

Iniekcję można wykonać przy użyciu standardowej strzykawki automatycznej, strzykawki jednodawkowej lub strzykawki do wykonywania iniekcji podskórnych. Igłę należy wymieniać na nową, sterylną co 10 do 12 zwierząt. Nie zaleca się wykonywania iniekcji u mokrych lub zabrudzonych zwierząt.

Dokładność dawkowania jest bardzo ważna u młodych świń, szczególnie o masie ciała poniżej 16 kg, dla których zalecana objętość dawki to mniej niż 0,5 ml. Wskazane jest stosowanie strzykawek z podziałką co 0,1 ml. U prosiąt o masie ciała poniżej 16 kg produkt podawać w dawce 0,1 ml/3 kg.

W przypadku leczenia świń o masie ciała poniżej 16 kg należy zasięgnąć porady lekarza weterynarii odnośnie do używania jednorazowych strzykawek o pojemności 1 ml z podziałką co 0,1 ml.

Zalecany program leczenia

Zwierzęta młode i dorosłe

Lochy:

Produkt podać przed oproszeniem, najlepiej na 7-14 dni wcześniej, w celu zminimalizowania ryzyka zarażenia prosiąt.

Loszki:

Podać na 7-14 dni przed kryciem. Podać na 7-14 dni przed oproszeniem.

Knury:

Częstość i konieczność podawania produktu zależą od narażenia.

W celu podania odpowiedniej dawki należy określić masę ciała każdego zwierzęcia tak dokładnie, jak to możliwe.

2

Przeciwwskazania

Produkt należy podawać wyłącznie drogą podskórną. Inne drogi podania są niedozwolone. Nie stosować w przypadkach nadwrażliwości na iwermektynę lub na dowolną substancję pomocniczą. Nie stosować u innych gatunków zwierząt ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, w tym śmierci u psów.

2

Działania niepożądane

Nie określono częstości występowania działań niepożądanych, jednak zaobserwowano następujące działania.

Bydło

Sporadycznie obserwowano objawy łagodnego i przejściowego dyskomfortu po podaniu podskórnym u bydła. Obserwowano nieliczne przypadki obrzęku tkanek miękkich w miejscu wstrzyknięcia.

Owce

U niektórych owiec, po podaniu podskórnym obserwowano dyskomfort, niekiedy nasilony, ale zazwyczaj przejściowy.

U obydwu gatunków objawy te ustępowały bez leczenia.

Świnie

U niektórych świń, po podaniu podskórnym można zauważyć łagodne i przejściowe reakcje bólowe.

2

Ostrzeżenia

Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania u zwierząt

W przypadku stosowania fiolki 100 ml i podawania produktu grupie zwierząt, zaleca się stosowanie automatycznego urządzenia dozującego (z odpowietrzaniem).

Napełnianie strzykawek musi odbywać się za pomocą suchej, sterylnej igły umieszczonej w korku fiolki.

Świerzbowiec owczy (Psoroptes ovis) jest wysoce zaraźliwym pasożytem zewnętrznym owiec. Aby uniknąć ponownego zarażenia zwierzęcia, należy zachować szczególną ostrożność, gdyż świerzbowce mogą przeżyć poza żywicielem przez okres do 15 dni. Leczeniu muszą być poddane wszystkie owce, które miały kontakt z zarażonym osobnikiem. Przez co najmniej 7 dni po leczeniu nie wolno dopuścić do kontaktu między owcami leczonymi, zarażonymi i nieleczonymi. Nie zaleca się leczenia owiec ze świerzbowcem owczym przez podanie pojedynczej iniekcji produktu, gdyż pomimo zaobserwowania poprawy stanu klinicznego, może nie dojść do całkowitej eliminacji roztoczy.

Przed pobraniem produktu, przetrzeć wacikiem korek fiolki. Stosować sterylne igły i strzykawki.

Specjalne środki ostrożności dla osób podających produkt leczniczy weterynaryjny zwierzętom

• Osoby o znanej nadwrażliwości na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych powinny unikać kontaktu z produktem leczniczym weterynaryjnym.

• Produktu leczniczego weterynaryjnego nie powinny podawać kobiety w ciąży.

• Unikać kontaktu ze skórą i z oczami. Zanieczyszczone miejsce należy przemyć wodą.

• Zachować ostrożność, aby uniknąć samoiniekcji: produkt może wywołać miejscowe podrażnienie lub bolesność w miejscu podania.

• Po przypadkowej samoiniekcji, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską oraz przedstawić lekarzowi ulotkę informacyjną lub opakowanie.

• Nie palić, nie pić i nie jeść podczas podawania produktu.

• Po zastosowaniu umyć ręce.

Inne środki ostrożności

Ten produkt jest silnie toksyczny dla organizmów wodnych i populacji żuków koprofagicznych. Leczone zwierzęta nie powinny mieć bezpośredniego dostępu do stawów, strumieni lub rowów przez 14 dni po leczeniu. Nie można wykluczyć długofalowego wpływu na populację żuków koprofagicznych spowodowanego ciągłym lub powtarzającym się podawaniem produktu. Z tego względu ponowne leczenie zwierząt przebywających na tym samym pastwisku, w jednym sezonie, za pomocą produktu zawierającego iwermektynę, może zostać przeprowadzone wyłącznie w przypadku, gdy brak jest alternatywnego leczenia, lub innych metod utrzymania zdrowia zwierzęcia/stada, zgodnie z zaleceniem lekarza weterynarii.

2

Stosowanie w ciąży, laktacji, nieśności

Ciąża i laktacja:

Produkt może być stosowany u krów i maciorek w każdym stadium ciąży lub laktacji pod warunkiem, że ich mleko nie jest przeznaczone do spożycia przez ludzi.

Produkt może być stosowany u loch w każdym stadium ciąży lub laktacji, jeżeli jest podawany w zalecanych dawkach.

Płodność:

Można stosować u maciorek, tryków, loch, knurów, buhajów i krów stad zarodowych, gdyż nie wpływa na płodność. Produkt można podawać zwierzętom w każdym wieku, w tym cielętom, jagniętom i prosiętom.

2

Interakcje

Brak dostępnych danych.

2

Przedawkowanie

Bydło

Podawanie iwermektyny w pojedynczych dawkach 4,0 mg /kg m.c. (co odpowiada 20-krotności zalecanej dawki), w iniekcji podskórnej skutkowało wystąpieniem niezborności ruchowej i osowiałości.

Owce

Wykazano, że iwermektyna podawana podskórnie w zalecanych dawkach jest bezpieczna. Podanie doustne dostępnego na rynku leku, w dawce do 4 mg iwermektyny/kg m.c. (20-krotność zalecanej dawki) za pomocą zgłębnika żołądkowego, nie powodowało wystąpienia toksycznych działań niepożądanych.

Świnie

U świń, podanie podskórne iwermektyny w dawce 30 mg/kg m.c. (co odpowiada 100-krotności zalecanej dawki), skutkowało wystąpieniem takich objawów jak senność, niezborność ruchowa, obustronne rozszerzenie źrenic, przejściowe drżenia, trudności w oddychaniu, przyjmowanie pozycji leżącej bocznej.

Odtrutka nie jest znana; korzystne może być leczenie objawowe.

2

Specjalne ostrzeżenia

Należy unikać następujących praktyk, ponieważ zwiększają ryzyko powstawania oporności i w rezultacie mogą prowadzić do braku skuteczności leczenia:

- Zbyt częste i powtarzające się stosowanie leków przeciwrobaczych z tej samej klasy, przez długi okres czasu,

- Stosowanie zbyt niskich dawek, które może wynikać z niedoszacowania masy ciała zwierząt, błędów przy podawaniu produktu lub braku kalibracji na urządzeniu dozującym (jeżeli jest stosowane).

W razie podejrzenia wystąpienia przypadku klinicznego oporności na leki przeciwrobacze, należy przeprowadzić dodatkowe badania za pomocą odpowiednich testów (np. FECRT, ang.: Faecal Egg Count Reduction Test). Jeżeli wyniki testu/ów jasno wskazują na oporność na dany lek przeciwrobaczy, należy zastosować lek z innej klasy, o innym mechanizmie działania.

Istnieją doniesienia o występowaniu na terenie UE oporności na makrocykliczne laktony (w tym iwermektynę) u Teladorsagia spp. u owiec i u Cooperia spp. u bydła. Z tego względu stosowanie tego produktu powinno opierać się na lokalnych (regionalnych, dla danego gospodarstwa) danych epidemiologicznych dotyczących wrażliwości nicieni i zaleceń dotyczących ograniczania rozprzestrzeniania się oporności na leki przeciwrobacze.

2

Okres karencji

Bydło:

Tkanki jadalne: 49 dni.

Mleko: Nie stosować u bydła produkującego mleko przeznaczone do spożycia przez ludzi.

Owce:

Tkanki jadalne: 28 dni.

Mleko: Nie stosować u owiec produkujących mleko przeznaczone do spożycia przez ludzi.

Świnie:

Tkanki jadalne: 28 dni.

2

Niezgodności farmaceutyczne

Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, tego produktu leczniczego weterynaryjnego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi weterynaryjnymi.

2

Opakowanie bezpośrednie

Fiolki z oranżowego szkła (typu II) o pojemności 50 ml lub 100 ml, zamykane korkami z gumy chlorobutylowej i aluminiowymi kapslami, w pudełku tekturowym.

Wielkości opakowań:

Pudełko tekturowe zawierające 1 fiolkę szklaną o pojemności 50 ml

Pudełko tekturowe zawierające 1 fiolkę szklaną o pojemności 100 ml

Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w obrocie.

2

Przechowywanie

Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

2

Termin ważności

Okres ważności produktu leczniczego weterynaryjnego zapakowanego do sprzedaży: 3 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 28 dni.

2

Usuwanie niewykorzystanego produktu

NIEZWYKLE NIEBEZPIECZNY DLA RYB I ORGANIZMÓW WODNYCH.

Nie zanieczyszczać produktem lub zużytymi opakowaniami wód gruntowych ani rowów melioracyjnych. Niewykorzystany produkt leczniczy weterynaryjny lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami.

2

Informacje dodatkowe

3010/20

9 DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 10.09.2020

10 DATA OSTATNIEJ AKTUALIZACJI TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU

LECZNICZEGO WETERYNARYJNEGO

ZAKAZ WYTWARZANIA, IMPORTU, POSIADANIA, SPRZEDAŻY, DOSTAWY I/LUB STOSOWANIA

Wydawany z przepisu lekarza – Rp.

2

Podmiot odpowiedzialny

Orion Corporation Orionintie 1 FI-02200 Espoo Finlandia

2