Lovatrim LA 200 mg/ml + 40 mg/ml roztwór do wstrzykiwań dla bydła, świń, koni i owiec.

Skład

Każdy ml zawiera:

Substancje czynne:

Sulfadoksyna 200 mg

Trimetoprim 40 mg

Substancje pomocnicze:

Skład jakościowy substancji pomocniczych i pozostałych składników

Glicerolu formal

Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)

Woda do wstrzykiwań

Klarowny, żółty roztwór, bez widocznych cząstek

3

Właściwości farmakologiczne

4.1 Kod ATCvet: QJ01EW13

4.2 Dane farmakodynamiczne

Produkt zawiera połączenie sulfadoksyny i trimetoprimu w stosunku 5:1. Sulfadoksyna należy do antybiotyków sulfonamidowych, działa bakteriostatycznie zaburzając syntezę kwasu foliowego u wrażliwych mikroorganizmów; trimetoprim jest diaminobenzylopirymidyną, która również działa bakteriostatycznie, zakłócając inny etap syntezy kwasu foliowego. Sulfadoksyna i trimetoprim działają razem bakteriobójczo, hamując syntezę kwasu foliowego bakterii. Działając na różnych etapach syntezy (efekt sekwencyjny), zapewniają szerokie spektrum działania bakteriobójczego przy dawkach niższych niż te, które byłyby wymagane dla tych substancji czynnych podawanych oddzielnie. Ze względu na działanie synergistyczne, połączenie sulfonamidów z diaminodipirymidynami, takimi jak trimetoprim, jest powszechnie określane jako „sulfonamidy potencjalizowane”.

Badania in vitro wykazały skuteczność przeciwko tlenowym bakteriom Gram-dodatnim, takim jak Streptococcus suis, Streptococcus equi subsp. equi, Streptococcus equi subsp. zooepidemicus, gronkowce hemolityczne i bakteriom Gram-ujemnym, takim jak Actinobacillus pleuropneumoniae, Bordetella bronchiseptica, Escherichia coli, Haemophilus parasuis (zapalenie opon mózgowo- rdzeniowych, zapalenie błon surowiczych, zapalenie stawów), Histophilus somni, Mannheimia haemolytica, Klebsiella spp.

Najważniejsze patogeny (P. multocida, M. haemolytica, B. bronchiseptica, A. pleuropneumoniae, H. somni, S.suis, S. equi i S. equi zooepidemicus, E. coli) izolowane od chorych zwierząt na terytorium krajów członkowskich UE w latach 1998-2005 wykazały wrażliwość na potencjalizowane sulfonamidy z wartościami MIC50 i MIC90 poniżej 0,2 / 3,8 µg/ml.

Jednak ostatnie doniesienia wskazują na rozwój oporności wśród ważnych patogenów na tę kombinację antybiotyków.

Dla wrażliwych i opornych mikroorganizmów określono następujące minimalne stężenia hamujące (MIC):

Najnowsze kliniczne wartości graniczne CLSI i EUCAST dla kombinacji trimetoprimu/sulfametoksazolu u ludzkich patogenów przedstawiono poniżej.

*Minimalne stężenia hamujące (MIC) Gatunki (mg/L) Odniesienie wrażliwe oporne Enterobacterales ≤ 2 / ≤ 2/38 > 4 / ≥ 4/76 1, 2 Inne nie należące ≤ 2/38 ≥ 4/76 2 do Enterobacterales Streptococcus spp. ≤ 1 >2 1 Streptococcus ≤ 1 / ≤ 0.5/9.5 > 2 / ≥ 4/76 1, 2 pneumoniae Pasteurella spp. ≤ 0.25 > 0.25 1

* Trimetoprim:sulfametoksazol w stosunku 1:19. Wartości graniczne są wyrażone jako stężenie trimetoprimu.

1 EUCAST - Europejski Komitet ds. Oznaczania Wrażliwości Mikroorganizmów, Kliniczne wartości graniczne trimetoprimu i sulfametoksazolu 2024 2 CLSI, M100, 2024, Kliniczne wartości graniczne trimetoprimu i sulfametoksazolu

Według danych bibliograficznych poziomy oporności ludzkich patogenów na sulfametoksazol/trimetoprim w Europie są następujące: 19% do 79% u Escherichia coli, 14% do 75% u Klebsiella pneumoniae, 8% u Streptococcus pneumoniae, i 8% u Streptococcus pyogenes.

Przegląd bibliograficzny ostatnich wartości MIC odpowiednich patogenów zwierzęcych przedstawiono poniżej. W zależności od regionu i zastosowania leków przeciwdrobnoustrojowych oporność E. coli na sulfametoksazol/trimetoprim waha się od 21% do 75%, a odpowiadająca wartość MIC50 wynosi ≤ 0,25 µg/ml, i wartość MIC90 > 32 µg/ml. W zależności od regionu i zastosowania leków przeciwdrobnoustrojowych oporność Pasteurella multocida na sulfametoksazol/trimetoprim waha się od 0% do 100%, a wartości MIC50 od 0,06 µg/ml do 4 µg/ml i MIC90 od 2 µg/ml do 32 µg/ml. Oporność Mannheimia haemolytica na sulfametoksazol/trimetoprim ogólnie nie występuje, a odpowiednia wartość MIC50 wynosi 0,03 µg/ml, i wartość MIC90 0,12 µg/ml. Oporność Actinobacillus pleuropneumoniae na sulfametoksazol/trimetoprim wynosi od 0% do 91%, a odpowiadająca jej wartość MIC50 wynosi od 0,12 µg/ml do 2 µg/ml, i wartość MIC90 od 4 µg/ml do 64 µg/ml. Wartość MIC50 i MIC90 oporności Bordetella bronchiseptica na sulfametoksazol/trimetoprim wynosi odpowiednio 1 µg/ml i 4-8 µg/ml. W zależności od regionu i zastosowania leków przeciwdrobnoustrojowych oporność Streptococcus suis waha się od 0% do 94%, a odpowiednia wartość MIC50 waha się od ≤ 0,06 µg/ml do 16 µg/ml, i MIC90 od 0,125 µg/ml do 256 µg/ml.

4.3 Dane farmakokinetyczne

Obie substancje czynne są szybko wchłaniane z miejsca wstrzyknięcia i rozprowadzane do tkanek. Trimetoprim szybko osiąga najwyższe stężenie w osoczu (od 2 do 8 godzin) i pojawia się w tkankach w wysokich stężeniach. W ciągu kilku godzin stężenia w tkankach są wyższe niż stężenia w surowicy. Sulfadoksyna jest dłużej oznaczana w osoczu w wyższych stężeniach, a jej dystrybucja jest wolniejsza. Objętość dystrybucji dla sulfadoksyny wynosi od 0,14 do 0,47, a dla trimetoprimu od 0,19 do 2,0. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 5-14 godzin w przypadku sulfadoksyny i 0,5 do 4 godzin w przypadku trimetoprimu. Dla oceny skuteczności klinicznej potencjalizowanych sulfonamidów kinetyka tkankowa jest ważniejsza niż poziomy w osoczu, a poziomy w surowicy nie odzwierciedlają stężenia substancji czynnych lub ich wzajemnego stosunku w tkankach objętych procesem chorobowym. Ilość wiążących białek zależy od gatunku zwierzęcia, substancji czynnej i stężenia substancji. Lek związany z białkami działa jak rezerwuar i wydłuża czas działania. Trimetoprim jest wydalany po częściowym zmetabolizowaniu (najczęściej w wyniku oksydacji) z moczem i kałem. Sulfadoksyna jest w znacznym stopniu metabolizowana przez acetylację i wydalana głównie z moczem.

3

Gatunek zwierząt

Bydło, świnia, koń i owca.

3

Wskazania

Bydło:

- Leczenie zakażeń układu oddechowego wywołanych przez Pasteurella multocida, Mannheimia haemolytica i (lub) Histophilus somni wrażliwych na skojarzone działanie sulfadoksyny i trimetoprimu.

- Leczenie zakażeń układu moczowego i płciowego wywołanych przez Escherichia coli wrażliwych na skojarzone działanie sulfadoksyny i trimetoprimu.

Świnia:

- Leczenie zakażeń układu oddechowego wywołanych przez Pasteurella multocida, Mannheimia haemolytica, Actinobacillus pleuropneumoniae i Bordetella bronchiseptica wrażliwych na skojarzone działanie sulfadoksyny i trimetoprimu.

- Leczenie zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i zapalenia stawów wywołanych przez Streptococcus suis wrażliwych na skojarzone działanie sulfadoksyny i trimetoprimu.

- Leczenie zakażeń wywołanych przez Haemophilus parasuis (zapalenie opon mózgowo- rdzeniowych, zapalenie błon surowiczych, zapalenie stawów) i biegunki wywołanej przez Escherichia coli wrażliwych na skojarzone działanie sulfadoksyny i trimetoprimu.

Owca:

- Leczenie zakażeń układu oddechowego wywołanych przez Pasteurella multocida i (lub) Mannheimia haemolytica wrażliwych na skojarzone działanie sulfadoksyny i trimetoprimu.

Koń:

- Leczenie zakażeń układu oddechowego wywołanych przez Streptococcus equi subsp. equi i subsp. zooepidemicus wrażliwych na skojarzone działanie sulfadoksyny i trimetoprimu.

- Leczenie zakażeń układu rozrodczego wywołanych przez Streptococcus equi subsp. zooepidemicus, Klebsiella spp. i gronkowce β-hemolityczne wrażliwych na skojarzone działanie sulfadoksyny i trimetoprimu.

3

Dawkowanie

Podanie dożylne, domięśniowe lub podskórne.

Produkt należy podawać:

- w powolnym wlewie dożylnym lub domięśniowo u koni

- dożylnie lub domięśniowo u bydła i owiec

- podskórnie lub domięśniowo u świń.

W celu uniknięcia nieprawidłowego dawkowania, masa ciała leczonych zwierząt powinna być oszacowana jak najdokładniej.

12 mg sulfadoksyny i 3 mg trimetoprimu na kg masy ciała do jednorazowego podania, co odpowiada 3 ml produktu na 50 kg masy ciała dla pojedynczej dawki we wstrzyknięciu dożylnym, podskórnym lub domięśniowym.

Czas trwania leczenia: w większości przypadków wystarczy pojedyncze podanie, ale gdy po upływie 24 godzin nie widać poprawy w badaniu klinicznym, leczenie można powtórzyć, podając kolejną dawkę nie później niż w ciągu kolejnych 24 godzin.

3

Przeciwwskazania

Nie stosować w przypadkach nadwrażliwości na substancje czynne lub dowolną substancję pomocniczą.

Nie stosować u zwierząt z poważnym uszkodzeniem miąższu wątroby lub nerek, a także przy nieprawidłowym obrazie krwi.

3

Działania niepożądane

Bydło:

Często (1 do 10 zwierząt/100 leczonych zwierząt): *Przemijająca reakcja o charakterze miejscowym

Częstość nieznana, nie może być określona na podstawie dostępnych danych: Reakcja anafilaktyczna lub nadwrażliwość

Częstość nieznana, nie może być określona na podstawie dostępnych danych: Uszkodzenia nerek, wątroby lub układu krwiotwórczego

* po podaniu domięśniowym lub podskórnym

Świnia:

Często (1 do 10 zwierząt/100 leczonych zwierząt): *Przemijająca reakcja o charakterze miejscowym

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Reakcja anafilaktyczna lub nadwrażliwość

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Uszkodzenia nerek, wątroby lub układu krwiotwórczego

* po podaniu domięśniowym lub podskórnym

Koń:

Często (1 do 10 zwierząt/100 leczonych zwierząt): *Przemijająca reakcja o charakterze miejscowym

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Reakcja anafilaktyczna lub nadwrażliwość

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Uszkodzenia nerek, wątroby lub układu krwiotwórczego

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Wstrząs kardiogenny i niewydolność oddechowa

* po podaniu domięśniowym lub podskórnym

Owca:

Często (1 do 10 zwierząt/100 leczonych zwierząt): *Przemijająca reakcja o charakterze miejscowym

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Reakcja anafilaktyczna lub nadwrażliwość

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Uszkodzenia nerek, wątroby lub układu krwiotwórczego

* po podaniu domięśniowym lub podskórnym

Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego. Zgłoszenia najlepiej przesłać za pośrednictwem lekarza weterynarii do właściwych organów krajowych lub do podmiotu odpowiedzialnego lub jego lokalnego przedstawiciela za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania. Właściwe dane kontaktowe znajdują się w ulotce informacyjnej.

3

Ostrzeżenia

Specjalne środki ostrożności dotyczące bezpiecznego stosowania u docelowych gatunków zwierząt:

Produkt powinien być stosowany w oparciu o wyniki testu lekowrażliwości bakterii wyizolowanych od chorych zwierząt. Jeżeli nie jest to możliwe, leczenie powinno być prowadzone w oparciu o lokalne informacje epidemiologiczne dotyczące wrażliwości izolowanych bakterii. Użycie produktu niezgodnie z zaleceniami może skutkować rozwojem patogenów opornych na sulfadoksynę i trimetoprim i zmniejszeniem skuteczności leczenia innymi potencjalizowanymi sulfonamidami na skutek wystąpienia oporności krzyżowej. W każdym przypadku podejrzenia kolibakteriozy zaleca się wykonanie antybiogramu ze względu na rozpowszechnione występowanie oporności szczepów E. coli na połączenia sulfonamidów i trimetoprimu.

Specjalne środki ostrożności dotyczące ochrony środowiska:

Nie dotyczy.

3

Stosowanie w ciąży, laktacji, nieśności

Bezpieczeństwo weterynaryjnego produktu leczniczego stosowanego w czasie ciąży i laktacji nie zostało określone.

Ciąża i laktacja:

Badania laboratoryjne na zwierzętach laboratoryjnych wykazały działanie teratogenne i toksyczne dla płodu po znacznej dziennej ekspozycji na glicerolu formal. Do stosowania jedynie po dokonaniu przez lekarza weterynarii oceny stosunku korzyści do ryzyka wynikającego ze stosowania produktu. Nie zaleca się stosowania (przez całą ciążę lub jej część) ze względu na zawartość glicerolu formalu.

3

Interakcje

Produktu nie należy stosować jednocześnie z detomidyną. Zaobserwowano przypadki śmiertelnych zaburzeń rytmu serca w wyniku interakcji między kombinacją sulfonamidu i trimetoprimu a niektórymi lekami uspokajającymi i znieczulającymi konie (np. detomidyną i halotanem). Sulfonamidy mogą wypierać inne leki z miejsc wiązania z białkami krwi, takie jak: metotreksat, fenylobutazon, diuretyki tiazydowe, salicylany, probenecyd i fenytoina. Środki zakwaszające mocz, takie jak kwas askorbinowy, chlorek amonu, mogą zwiększać ryzyko wytrącania się sulfonamidów w układzie moczowym. Nie stosować jednocześnie z metenaminą (heksametylenotetraminą), fenylobutazonem, miejscowymi lekami znieczulającymi paraaminobenzoesowymi z grupy estrów kwasowych (prokaina, tetrakaina), ponieważ miejscowo neutralizują one działanie sulfadoksyny. Nie należy podawać jednocześnie z kwasem para-aminobenzoesowym (PABA) i jego pochodnymi (prokainą, benzokainą, tetrakainą itp.) ani innymi substancjami, które dostarczają lub uwalniają PABA i (lub) kwas foliowy.

Produktu nie należy podawać razem z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi lub środkami zakwaszającymi mocz.

Trimetoprim może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, np. warfaryny, poprzez hamowanie jej metabolizmu.

3

Przedawkowanie

Trzykrotne przekroczenie dawki zalecanej u krów, jałówek, koni i świń było dobrze tolerowane, nie zaobserwowano oznak nasilenia objawów ogólnoustrojowych.

3

Specjalne ostrzeżenia

W celu uniknięcia zaburzeń funkcji nerek w wyniku krystalurii, w czasie trwania leczenia należy zapewnić zwierzętom stały dostęp do wody do picia o odpowiedniej jakości.

3.11 Szczególne ograniczenia dotyczące stosowania i specjalne warunki stosowania, w tym ograniczenia dotyczące stosowania przeciwdrobnoustrojowych i przeciwpasożytniczych weterynaryjnych produktów leczniczych w celu ograniczenia ryzyka rozwoju oporności

Nie dotyczy.

3

Okres karencji

Bydło Tkanki jadalne: 9 dni.

Mleko: 72 godziny.

Świnia Tkanki jadalne: 8 dni.

Koń Tkanki jadalne: 10 dni.

Owca Tkanki jadalne: 14 dni Mleko: 108 godzin.

3

Ostrzeżenia dla osób podających produkt

Specjalne środki ostrożności dla osób podających weterynaryjny produkt leczniczy zwierzętom:

Po przypadkowej samoiniekcji, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską oraz przedstawić lekarzowi ulotkę informacyjną lub opakowanie.

Osoby o znanej nadwrażliwości na sulfonamidy powinny unikać kontaktu z weterynaryjnym produktem leczniczym.

Produkt może powodować podrażnienia (pH 10). Unikać kontaktu ze skórą i oczami. W przypadku kontaktu ze skórą lub oczami natychmiast przemyć wodą. Jeśli podrażnienie nie ustąpi, należy skontaktować się z lekarzem.

Podczas stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego nie należy jeść, pić ani palić. Po użyciu umyć ręce.

3

Niezgodności farmaceutyczne

Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, weterynaryjnego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi weterynaryjnymi produktami leczniczymi.

3

Opakowanie bezpośrednie

Butelka ze szkła oranżowego typu II, o pojemności 100 ml, zamykana korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym kapslem typu flip-off. Każda butelka jest zapakowana w tekturowe pudełko.

3

Przechowywanie

Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących przechowywania weterynaryjnego produktu leczniczego.

3

Termin ważności

Okres ważności weterynaryjnego produktu leczniczego zapakowanego do sprzedaży: 3 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 28 dni.

3

Usuwanie niewykorzystanego produktu

Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci.

Należy skorzystać z krajowego systemu odbioru odpadów w celu usunięcia niewykorzystanego weterynaryjnego produktu leczniczego lub materiałów odpadowych pochodzących z jego zastosowania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz krajowymi systemami odbioru odpadów dotyczącymi danego weterynaryjnego produktu leczniczego.

3

Informacje dodatkowe

7 NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr

8 DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

9 DATA OSTATNIEJ AKTUALIZACJI CHARAKTERYSTYKI WETERYNARYJNEGO PRODUKTU LECZNICZEGO

MM/RRRR

10 KLASYFIKACJA WETERYNARYJNYCH PRODUKTÓW LECZNICZYCH

Wydawany na receptę weterynaryjną.

Szczegółowe informacje dotyczące powyższego weterynaryjnego produktu leczniczego są dostępne w unijnej bazie danych produktów (https://medicines.health.europa.eu/veterinary).

3

Podmiot odpowiedzialny

Lovapharm Consulting B.V.

3