Lovatyl 300 mg/ml roztwór do wstrzykiwań dla bydła i owiec

Skład

Każdy ml zawiera:

Substancje czynne:

Tylmikozyna (w postaci tylmikozyny fosforanu) 300 mg

Substancje pomocnicze:

Skład jakościowy substancji pomocniczych i pozostałych składników Glikol propylenowy (E 1520) Kwas fosforowy stężony (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań

Żółty, klarowny roztwór.

3

Właściwości farmakologiczne

4.1 Kod ATCvet: QJ01FA91

4.2 Dane farmakodynamiczne

Tylmikozyna jest półsyntetycznym antybiotykiem z grupy makrolidów, o działaniu głównie bakteriobójczym. Sądzi się, że ma wpływ na syntezę białek. Wykazuje działanie bakteriostatyczne, ale w wysokich stężeniach może mieć działanie bakteriobójcze. To działanie bakteriobójcze wykazuje głównie w stosunku do bakterii Gram-dodatnich, niektórych Gram-ujemnych oraz mykoplazm pochodzących od bydła i owiec. Jej skuteczność wykazano m.in. wobec następujących mikroorganizmów: Mannheimia, Pasteurella, Actinomyces (Corynebacterium), Fusobacterium, Dichelobacter, Staphylococcus, oraz mykoplazmy pochodzące od bydła i owiec.

Określone ostatnio (2009-2012) minimalne stężenie hamujące dla europejskich izolatów terenowych pochodzących z przypadków chorób układu oddechowego u bydła:

W Instytucie Standardów Klinicznych i Laboratoryjnych (ang. The Clinical and Laboratory Standards Institute, CLSI) określono następujące kryteria interpretacyjne dla tylmikozyny w stosunku do bakterii M. haemolytica pochodzących od bydła, szczególnie z przypadków chorób układu oddechowego: ≤ 8 µg/ml = wrażliwe, 16 µg/ml = pośrednie i ≥ 32 µg/ml = oporne.

Jak do tej pory w CLSI nie opracowano kryteriów interpretacyjnych dla bakterii P. multocida pochodzących od bydła, określono natomiast następujące kryteria dla bakterii P. multocida pochodzących od świń, szczególnie z przypadków chorób układu oddechowego: ≤ 16 µg/ml = wrażliwe i ≥ 32 µg/ml = oporne.

Dane naukowe sugerują synergistyczne działanie makrolidów z układem odpornościowym leczonego zwierzęcia. Wydaje się, że makrolidy wzmacniają właściwości bakteriobójcze fagocytów.

Po podaniu doustnym lub pozajelitowym tylmikozyny jej toksyczne działanie dotyka głównie serca. Głównymi objawami tego działania są zwiększona liczba uderzeń serca (tachykardia) i osłabienie jego kurczliwości (działanie inotropowe ujemne). Przyczyną tego toksycznego działania jest najprawdopodobniej blokada kanałów wapniowych.

Podanie CaCl2 u psów, którym wcześniej podano tylmikozynę, spowodowało poprawę kurczliwości lewej komory oraz zmiany ciśnienia tętniczego krwi i częstotliwości skurczów serca.

Dobutamina częściowo znosi ujemne działanie inotropowe wywołane podaniem tylmikozyny u psów. Leki z grupy antagonistów receptora beta adrenergicznego, jak np. propranolol, nasilały działanie inotropowe ujemne tylmikozyny u psów.

U świń podanie domięśniowe tylmikozyny w dawce 10 mg/kg wywołało przyspieszenie oddechu, wymioty i drgawki; w dawce 20 mg/kg spowodowało śmierć 3 z 4 zwierząt, a w dawce 30 mg/kg śmierć wszystkich 4 badanych świń. Podanie dożylne tylmikozyny w dawce 4,5 do 5,6 mg/kg a następnie dożylne podanie 1 ml epinefryny (1/1000) w 2 do 6 dawkach spowodowało śmierć wszystkich 6 badanych świń. Przeżyły wszystkie świnie, którym dożylnie podano tylmikozynę w dawce 4,5 do 5,6 mg/kg, ale nie podawano epinefryny. Te wyniki sugerują, że przeciwwskazane jest dożylne podawanie epinefryny.

Między tylmikozyną a innymi makrolidami i linkomycyną występuje oporność krzyżowa.

4.3 Dane farmakokinetyczne

Wchłanianie: Wyniki wielu przeprowadzonych badań wykazują, że u cieląt i owiec po podaniu podskórnym na klatce piersiowej, za łopatką, główne parametry farmakokinetyczne są następujące:

Wielkość dawki, Tmax, Cmax:

Bydło:

Nowonarodzone cielęta: 10 mg/kg masy ciała, 1 godzina, 1,55 µg/ml

Opasy: 10 mg/kg masy ciała, 1 godzina, 0,97 µg/ml

Sheep:

40 kg zwierzęta: 10 mg/kg masy ciała, 8 godzin, 0,44 µg/ml

28-50 kg zwierzęta: 10 mg/kg masy ciała, 8 godzin, 1,18 µg/ml

Dystrybucja: Tylmikozyna po podaniu podskórnym jest rozprowadzana w całym organizmie, jednak najwyższe jej stężenia odnotowuje się w płucach.

Biotransformacja: Powstaje wiele metabolitów, z których główny określa się jako T1 (N- demetylo- tylmikozyna), jednak większość dawki tylmikozyny wydalana jest w postaci niezmienionej.

Wydalanie: Tylmikozyna po podaniu podskórnym wydalana jest głównie z żółcią w kale, ale niewielka część wydalana jest z moczem. Okres półtrwania po podaniu podskórnym u bydła wynosi 2- 3 dni.

3

Gatunek zwierząt

Bydło, owca.

3

Wskazania

Bydło:

Leczenie zapalenia płuc wikłanego przez bakterie Mannheimia haemolytica i Pasteurella multocida. Leczenie zanokcicy.

Owce:

Leczenie infekcji dróg oddechowych wywołanych przez Mannheimia haemolytica i Pasteurella multocida.

Leczenie zakaźnego zapalenia skóry szpary międzyracicowej u owiec wywołanego przez Dichelobacter nodosus i Fusobacterium necrophorum.

Leczenie ostrego zapalenia wymienia u owiec wywołanego przez Staphylococcus aureus i Mycoplasma agalactiae.

3

Dawkowanie

Wyłącznie do podawania podskórnego.

Podać 10 mg tylmikozyny na kg masy ciała (co odpowiada 1 ml produktu na 30 kg masy ciała).

Bydło:

Sposób podania:

Pobrać żądaną dawkę z fiolki i odłączyć strzykawkę od igły, pozostawiając igłę w fiolce. Jeżeli leczeniu ma być poddana grupa zwierząt, można pozostawić igłę w fiolce w celu pobrania kolejnych dawek. Poskromić zwierzę i wbić igłę podskórnie w miejsce iniekcji. Zaleca się wstrzyknięcie produktu w fałd skórny na klatce piersiowej, za łopatką. Dołączyć napełnioną strzykawkę do igły i wstrzyknąć zawartość u podstawy fałdu skórnego. W jedno miejsce iniekcji nie podawać więcej niż 20 ml.

Owce:

Sposób podawania:

W celu uniknięcia przedawkowania u jagniąt, ważne jest ich dokładne zważenie. Zastosowanie strzykawek o pojemności 2 ml lub mniejszej ułatwia dokładne dawkowanie leku.

Pobrać właściwą dawkę z fiolki i zdjąć igłę ze strzykawki, pozostawiając igłę w fiolce. Unieruchomić owcę opierając się o nią własnym ciałem i wkłuć osobną igłę podskórnie w miejsce wstrzyknięcia, czyli w fałd skórny klatki piersiowej za łopatką. Przymocować strzykawkę do igły i wstrzyknąć lek w podstawę fałdu skórnego. Nie wstrzykiwać większych dawek niż 2 ml w jedno miejsce.

W przypadku braku poprawy po upływie 48 godzin, należy potwierdzić diagnozę.

Podczas stosowania produktu unikać wprowadzania zanieczyszczeń do fiolki. Fiolkę należy dokładnie obejrzeć w celu wykluczenia obecności jakichkolwiek zanieczyszczeń i/lub zmiany wyglądu jej zawartości. W przypadku zaobserwowania którejkolwiek ze zmian fiolkę należy wyrzucić. Gumowy korek można bezpiecznie przebijać do 15 razy.

3

Przeciwwskazania

Nie podawać dożylnie.

Nie podawać domięśniowo.

Nie podawać u jagniąt o masie ciała poniżej 15 kg.

Nie podawać u ssaków naczelnych.

Nie podawać u świń.

Nie podawać u koni i osłów.

Nie podawać u kóz.

Nie stosować w przypadkach nadwrażliwości na substancję czynną lub na dowolną substancję pomocniczą.

3

Działania niepożądane

Bydło, owca:

Rzadko Przyjmowanie pozycji leżącej, brak koordynacji, drgawki. (1 do 10 zwierząt/10 000 leczonych zwierząt):

Nieokreślona częstotliwość Obrzęk w miejscu wstrzyknięcia1 (nie można oszacować na podstawie Zgon2,3,4 dostępnych danych)

1 Obrzęk tkanek miękkich, może być miękki i rozlany; znika w ciągu 5-8 dni.

2 U bydła, po dożylnym podaniu pojedynczej dawki 5 mg/kg masy ciała i po podskórnym podaniu dawki 150 mg/kg masy ciała w odstępie 72 godzin.

3 U świń domięśniowe podanie dawki 20 mg/kg masy ciała powodowało śmierć zwierząt.

4 U owiec śmierć następowała po dożylnym podaniu pojedynczej dawki 7,5 mg/kg masy ciała.

Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego. Zgłoszenia najlepiej przesłać za pośrednictwem lekarza weterynarii do podmiotu odpowiedzialnego lub jego lokalnego przedstawiciela lub do właściwych organów krajowych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania. Właściwe dane kontaktowe znajdują się w ulotce informacyjnej.

3

Ostrzeżenia

Specjalne środki ostrożności dotyczące bezpiecznego stosowania u docelowych gatunków zwierząt: Przy stosowaniu tego weterynaryjnego produktu leczniczego należy przestrzegać oficjalnych, narodowych i regionalnych wytycznych dotyczących stosowania antybiotyków.

Nie stosować strzykawek automatycznych, aby nie dopuścić do samoiniekcji.

Gdy tylko jest to możliwe, podanie produktu powinno być oparte na wynikach badań lekowrażliwości.

Specjalne środki ostrożności dla osób podających weterynaryjny produkt leczniczy zwierzętom:

Ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa użytkownika:

WSTRZYKNIĘCIE TYLMIKOZYNY CZŁOWIEKOWI MOŻE BYĆ ŚMIERTELNE – NALEŻY ZACHOWAĆ NAJWYŻSZĄ OSTROŻNOŚĆ, ABY UNIKNĄĆ PRZYPADKOWEJ SAMOINIEKCJI ORAZ DOKŁADNIE PRZESTRZEGAĆ INSTRUKCJI PODAWANIA I PONIŻSZYCH WYTYCZNYCH  Produkt może być podawany wyłącznie przez lekarza weterynarii.  Nigdy nie przenoś napełnionej produktem strzykawki z dołączoną igłą. Igłę należy dołączać do strzykawki jedynie podczas napełniania strzykawki lub wykonywania iniekcji. W innych przypadkach igłę i strzykawkę należy trzymać oddzielnie.  Nie stosuj strzykawek automatycznych.  Upewnij się, że zwierzęta, także te znajdujące się w pobliżu, są właściwie unieruchomione.  Nie pracuj bez asysty podczas stosowania tego produktu.  W przypadku samoiniekcji należy NIEZWŁOCZNIE ZWRÓCIĆ SIĘ O POMOC LEKARSKĄ i zabrać ze sobą fiolkę lub ulotkę informacyjną. W miejscu wstrzyknięcia należy przyłożyć zimny okład (nie bezpośrednio lód).

Dodatkowe ostrzeżenia dla użytkownika:  Unikać kontaktu ze skórą i oczami. W przypadku rozlania się produktu na skórę lub dostaniu się do oczu, należy miejsce kontaktu natychmiast przemyć wodą.  Produkt może wywołać uczulenie przy kontakcie ze skórą. Po zastosowaniu umyć ręce.

INFORMACJA DLA LEKARZA

ZANOTOWANO PRZYPADKI ŚMIERTELNE ZWIĄZANE Z WSTRZYKNIĘCIEM TYLMIKOZYNY CZŁOWIEKOWI

Działanie toksyczne produktu dotyczy głównie układu krążenia i może być związane z blokadą kanałów wapniowych. Dożylne podanie chlorku wapnia należy rozważyć wyłącznie w przypadku potwierdzenia ekspozycji na tylmikozynę.

W badaniach przeprowadzonych u psów tylmikozyna miała działanie inotropowe ujemne z następującą tachykardią oraz obniżeniem skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi.

NIE PODAWAĆ ADRENALINY ANI ANTAGONISTÓW RECEPTORÓW BETA ADRENERGICZNYCH TAKICH JAK PROPRANOLOL.

U świń po podaniu adrenaliny wzrasta ryzyko padnięć związane z podaniem tylmikozyny. U psów po dożylnym podaniu chlorku wapnia zaobserwowano zwiększenie siły skurczu lewej komory, a także zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi i zmniejszenie tachykardii. Dane przedkliniczne a także niezależny raport kliniczny sugerują, że infuzja chlorku wapnia może być pomocna w znoszeniu zmian ciśnienia krwi i częstotliwości uderzeń serca wywołanych podaniem tylmikozyny u ludzi.

Należy również rozważyć podanie dobutaminy ze względu na jej działanie inotropowe dodatnie, chociaż nie ma ona wpływu na tachykardię.

Należy dokładnie monitorować stan układu krążenia i prowadzić odpowiednie leczenie podtrzymujące, ponieważ tylmikozyna utrzymuje się w tkankach przez wiele dni.

Lekarzom opiekującym się pacjentami narażonymi na tą substancję zaleca się skonsultowanie postępowania klinicznego z Instytutem Medycyny Pracy w Łodzi tel. +48 42 657 99 00; + 48 42 631 47 67.

Specjalne środki ostrożności dotyczące ochrony środowiska:

Nie dotyczy.

3.11 Szczególne ograniczenia dotyczące stosowania i specjalne warunki stosowania, w tym ograniczenia dotyczące stosowania przeciwdrobnoustrojowych i przeciwpasożytniczych weterynaryjnych produktów leczniczych w celu ograniczenia ryzyka rozwoju oporności

Do podawania wyłącznie przez lekarza weterynarii.

3

Stosowanie w ciąży, laktacji, nieśności

Ciąża i laktacja:

Bezpieczeństwo weterynaryjnego produktu leczniczego stosowanego w czasie ciąży nie zostało określone.

Do stosowania jedynie po dokonaniu przez lekarza weterynarii oceny stosunku korzyści do ryzyka wynikającego ze stosowania produktu.

3

Interakcje

U niektórych gatunków zwierząt mogą wystąpić interakcje między makrolidami i jonoforami.

3

Przedawkowanie

Bydło:

Podanie dawek 10, 30 i 50 mg/kg masy ciała, każdej w trzykrotnym powtórzeniu i w odstępie 72 godzin, nie spowodowało śmierci żadnego ze zwierząt. Tak jak oczekiwano, w miejscu iniekcji wystąpił obrzęk. Jedynymi zmianami stwierdzonymi w badaniu pośmiertnym były niewielkie zmiany nekrotyczne w mięśniu sercowym, które zaobserwowano w grupie zwierząt otrzymujących dawkę 50 mg/kg.

Podskórne podanie dawek 150 mg/kg masy ciała, w odstępie 72 godzin, powodowało śmierć zwierząt. W miejscu iniekcji wystąpił obrzęk, a w badaniu pośmiertnym stwierdzono jedynie niewielkie zmiany nekrotyczne w mięśniu sercowym. Pozostałe obserwowane zmiany to: trudności w poruszaniu się, spadek apetytu i tachykardia.

Owce:

Podanie pojedynczej dawki (ok. 30 mg/kg masy ciała) może wywoływać nieznacznie przyspieszony oddech. Wyższe dawki (150 mg/kg masy ciała) wywoływały ataksję, letarg oraz niemożność uniesienia głowy.

Śmierć następowała po dożylnym podaniu pojedynczej dawki 5 mg/kg masy ciała u bydła oraz dawki 7,5 mg/kg masy ciała u owiec.

3

Specjalne ostrzeżenia

Owce:

Badania kliniczne nie wykazały bakteriologicznego wyleczenia u owiec z ostrym zapaleniem wymienia wywołanym przez Staphylococcus aureus i Mycoplasma agalactiae.

Nie podawać jagniȩtom o wadze poniżej 15 kg ze względu na ryzyko toksyczności związanej z przedawkowaniem.

W celu uniknięcia przedawkowania u jagniąt, ważne jest ich dokładne zważenie. Zastosowanie strzykawki o pojemności 2 ml lub mniejszej ułatwia dokładne dawkowanie.

3

Okres karencji

Bydło:

Tkanki jadalne: 70 dni Mleko: 36 dni.

Jeżeli produkt stosowany jest u krów w okresie zasuszenia lub u ciężarnych jałówek (zgodnie z pkt. 3.7), mleko można przeznaczyć do spożycia przez ludzi najwcześniej po 36 dniach od wycielenia.

Owce:

Tkanki jadalne: 42 dni Mleko: 18 dni W przypadku podawania leku owcom w okresie zasuszenia lub ciężarnym owcom (zgodnie z punktem 3.7 powyżej), mleko nie powinno być spożywane przez ludzi przez 18 dni po wykoceniu.

3

Niezgodności farmaceutyczne

Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, tego weterynaryjnego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi weterynaryjnymi produktami leczniczymi.

3

Opakowanie bezpośrednie

Fiolka z oranżowego szkła typu II, zawierająca 50 ml lub 100 ml produktu, zamykana korkiem z gumy bromobutylowej typu I i aluminiowym kapslem, pakowana pojedynczo w pudełko tekturowe. Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w obrocie.

3

Przechowywanie

Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących temperatury przechowywania weterynaryjnego produktu leczniczego.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

3

Termin ważności

Okres ważności weterynaryjnego produktu leczniczego zapakowanego do sprzedaży: 3 lata Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 28 dni

3

Usuwanie niewykorzystanego produktu

Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci.

Należy skorzystać z krajowego systemu odbioru odpadów w celu usunięcia niewykorzystanego weterynaryjnego produktu leczniczego lub materiałów odpadowych pochodzących z jego zastosowania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz krajowymi systemami odbioru odpadów dotyczącymi danego weterynaryjnego produktu leczniczego.

3

Informacje dodatkowe

7 NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Nr pozwolenia: 3205/22

8 DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

26/08/2022

9 DATA OSTATNIEJ AKTUALIZACJI CHARAKTERYSTYKI WETERYNARYJNEGO

PRODUKTU LECZNICZEGO

{MM/RRRR}

10 KLASYFIKACJA WETERYNARYJNYCH PRODUKTÓW LECZNICZYCH

Wydawany na receptę weterynaryjną.

Szczegółowe informacje dotyczące powyższego weterynaryjnego produktu leczniczego są dostępne w unijnej bazie danych produktów (https://medicines.health.europa.eu/veterinary).

3

Podmiot odpowiedzialny

Lovapharm Consulting B.V.

3