Felimazole 5 mg/ml roztwór doustny
Thiamazolum
Ostatnia weryfikacja
Weterynaryjny produkt leczniczy: roztwór doustny. Substancja czynna: Thiamazolum. Gatunki docelowe: kot.1
- Wydawanie
- Na receptę1
Wydawany wyłącznie na receptę lekarza weterynarii. Tak podaje decyzja o rejestracji.
- Gatunki zwierząt
- Kot1
- Substancja czynna
- Thiamazolum
- Kod ATCvet
- QH03BB021
- Producent
- Podmiot odpowiedzialny: Dechra Regulatory B.V.; wytwórca: Genera Inc.
Karencja
Dla tego leku nie ustalono karencji: nie jest przeznaczony dla zwierząt produkcyjnych.1
Z ulotki producenta, dosłownie. Dawkowanie ustala lekarz weterynarii: to tekst ulotki, a nie zalecenie.
Skład
Każda dawka 1 ml zawiera
Substancja czynna:
Tiamazol 5 mg
Substancje pomocnicze:
Metylu parahydroksybenzoesan (E218) 2,00 mg
Propylu parahydroksybenzoesan 0,20 mg
Propylu parahydroksybenzoesan 0,20 mg
Klarowny, jasnożółty do żółtawo-brązowego roztwór.
Gatunek zwierząt
Koty.
Wskazania
Do stabilizacji nadczynności tarczycy przed zabiegiem tyroidektomii.
Do długotrwałego leczenia nadczynności tarczycy u kotów.
Dawkowanie
Podanie doustnie
W celu stabilizacji nadczynności tarczycy u kotów przed operacyjnym wycięciem tarczycy oraz w przypadku długotrwałego leczenia nadczynności tarczycy zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg dziennie (1 ml weterynaryjnego produktu leczniczego).
O ile to możliwe, całkowitą dawkę dobową należy podzielić na dwie równe dawki i podawać rano i wieczorem.
Jeżeli ze względu na przestrzeganie zaleceń preferowane jest dawkowanie raz dziennie, jest to dopuszczalne, chociaż dawka dwa razy dziennie może być bardziej skuteczna w krótkim okresie. Przed rozpoczęciem leczenia oraz po 3 tygodniach, 6 tygodniach, 10 tygodniach, 20 tygodniach, a następnie co 3 miesiące należy ocenić hematologię, biochemię i całkowitą zawartość T4 w surowicy. W każdym z zalecanych okresów monitorowania dawkę należy zwiększać w zależności od całkowitego stężenia T4 i odpowiedzi klinicznej na leczenie. Dawkę należy dostosowywać stopniowo co 2,5 mg (0,5 ml weterynaryjnego produktu leczniczego), a celem powinno być osiągnięcie najniższej możliwej dawki. U kotów wymagających szczególnie niewielkich modyfikacji dawek można je zmieniać co 1,25 mg tiamazolu (0,25 ml weterynaryjnego produktu leczniczego).
Jeżeli wymagane jest podanie dawki większej niż 10 mg na dzień (2 ml weterynaryjnego produktu leczniczego), należy szczególnie uważnie monitorować zwierzęta.
Podawana dawka nie powinna przekraczać 20 mg/dobę (4 ml weterynaryjnego produktu leczniczego).
W przypadku długotrwałego leczenia nadczynności tarczycy zwierzę powinno być leczone przez całe życie.
9 Zalecenia dla prawidłowego podania
W celu dokładnego podania dawki należy posłużyć się strzykawką dołączoną do opakowania. Strzykawka mieści się na butelce i jest wyskalowana co 0,25 mg do 5 mg. Należy pobrać wymaganą dawkę i podać weterynaryjny produkt leczniczy bezpośrednio do pyska kota.
Przeciwwskazania
Nie stosować u kotów z chorobami układowymi, takimi jak pierwotna choroba wątroby lub cukrzyca.
Nie stosować u kotów z objawami choroby autoimmunologicznej.
Nie stosować u zwierząt z zaburzeniami białych krwinek, np. w przypadku neutropenii i limfopenii.
Nie stosować u zwierząt z zaburzeniami płytek krwi i z koagulopatiami (szczególnie małopłytkowością).
Nie stosować w przypadkach nadwrażliwości na substancję czynną, lub na dowolną substancję pomocniczą.
Nie stosować u zwierząt w ciąży lub karmiących. Patrz punkt dotyczący ciąży i laktacji.
Działania niepożądane
Zgłaszano zdarzenia niepożądane po długotrwałym leczeniu nadczynności tarczycy. W wielu przypadkach objawy są łagodne i przemijające i nie powinny być powodem do przerwania leczenia. Poważniejsze zdarzenia niepożądane są przeważnie odwracalne po odstawieniu leku i należy rozważyć terapię alternatywną po odpowiednim okresie rekonwalescencji.
Niezbyt często (1 do 10 zwierząt/1000 leczonych zwierząt)
Wymioty1, anoreksja1, brak apetytu1, osowiałość1
Świąd1,2, drapanie skóry1,2
Przedłużające się krwawienie1,3,4, żółtaczka1,4, hepatopatia1
Eozynofilia1, limfocytoza1, neutropenia1, limfopenia1, leukopenia1 (lekka), agranulocytoza1
trombocytopenia1,5,6, niedokrwistość hemolityczna1
Rzadko (1 do 10 zwierząt/10 000 leczonych zwierząt):
Zaburzenia autoimmunologiczne (przeciwciała przeciwjądrowe w surowicy)
Bardzo rzadko (<1 zwierzę/10 000 leczonych zwierząt, włączając pojedyncze raporty):
Powiększenie węzłów chłonnych5, niedokrwistość5
1 Wymienione zdarzenia niepożądane ustępują w ciągu 7-45 dni po przerwaniu leczenia tiamazolem.
2 Ciężki, obejmujący głowę i szyję.
3 Objawy skazy krwotocznej.
4 Związane z hepatopatią.
5 Immunologiczny efekt uboczny.
6 Występuje sporadycznie jako nieprawidłowość hematologiczna i rzadko jako immunologiczne zdarzenie niepożądane.
U gryzoni poddawanych długotrwałemu leczeniu tiamazolem stwierdzono zwiększone ryzyko wystąpienia nowotworu tarczycy, ale w przypadku kotów brak jest dostępnych dowodów na taką zależność.
Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego. W razie zaobserwowania zdarzeń niepożądanych, również niewymienionych w ulotce informacyjnej, lub w przypadku podejrzenia braku działania produktu, w pierwszej kolejności poinformuj o tym lekarza weterynarii. Można również zgłosić zdarzenia niepożądane do podmiotu odpowiedzialnego przy użyciu danych kontaktowych zamieszczonych w końcowej części tej ulotki lub poprzez krajowy system zgłaszania: Departament Oceny Dokumentacji i Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Weterynaryjnych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, PL-02-222 Warszawa, Polska, Tel.: +48 22 49-21-687, Faks: +48 22 49-21-605 , Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Ostrzeżenia
Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania u docelowych gatunków zwierząt:
Zwierzęta, które wymagają podania ponad 10 mg dziennie(2 ml weterynaryjnego produktu leczniczego), należy uważnie monitorować.
Stosowanie produktu u kotów z zaburzeniami czynności nerek powinno podlegać ocenie korzyści
i ryzyka przez lekarza weterynarii. Ze względu na wpływ tiamazolu na zmniejszenie wskaźnika filtracji kłębuszkowej, należy dokładnie monitorować skutki terapii na czynność nerek ponieważ może wystąpić pogorszenie choroby podstawowej.
Należy także monitorować parametry hematologiczne z powodu ryzyka leukopenii lub
niedokrwistości hemolitycznej.
Od zwierzęcia, u którego w trakcie leczenia nagle wystąpi złe samopoczucie, szczególnie w
przypadku pojawienia się gorączki, należy pobrać krew do rutynowych badań hematologicznych i biochemicznych.
Zwierzętom z neutropenią (liczba neutrofili <2,5 x 109/l) należy profilaktycznie podawać leki
przeciwbakteryjne oraz zastosować terapię wspomagającą.
Ponieważ tiamazol może powodować zagęszczenie krwi, należy zapewnić kotom stały dostęp do
wody pitnej.
Patrz punkt 8: „Dawkowanie dla każdego gatunku, drogi i sposób podania" w celu uzyskania
instrukcji dotyczących monitorowania.
Stosowanie w ciąży, laktacji, nieśności
Ciąża i laktacja
Badania laboratoryjne na szczurach i myszach wykazały teratogenne i embriotoksyczne działanie tiamazolu. Bezpieczeństwo produktu nie było oceniane u kotek ciężarnych lub karmiących. Nie stosować u ciężarnych lub karmiących kotek.
Interakcje
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji:
Jednoczesne leczenie fenobarbitalem może zmniejszać skuteczność kliniczną tiamazolu.
Powszechnie wiadomo, że tiamazol zmniejsza oksydację wątrobową przeciwpasożytniczych leków benzimidazolowych i może prowadzić do zwiększenia ich stężenia w osoczu, gdy są podawane jednocześnie.
Tiamazol ma działanie immunomodulujące, dlatego należy wziąć to pod uwagę przy rozważaniu programów szczepień.
Przedawkowanie
Przedawkowanie
W badaniach tolerancji u młodych, zdrowych kotów przy dawkach do 30 mg/zwierzę/dzień występowały następujące objawy kliniczne związane z dawką: anoreksja, wymioty, osowiałość, świąd oraz nieprawidłowości hematologiczne i biochemiczne, takie jak neutropenia, limfopenia, obniżony poziom potasu i fosforu w surowicy, podwyższony poziom magnezu i kreatyniny oraz występowanie przeciwciał przeciwjądrowych. Przy dawce 30 mg/dobę u niektórych kotów występowały objawy niedokrwistości hemolitycznej i ciężkie pogorszenie stanu klinicznego. Niektóre z tych objawów mogą również wystąpić u kotów z nadczynnością tarczycy leczonych dawkami do 20 mg na dobę. Nadmierne dawki u kotów z nadczynnością tarczycy mogą powodować objawy niedoczynności tarczycy. Jest to jednak mało prawdopodobne, ponieważ niedoczynność tarczycy jest zwykle korygowana poprzez mechanizmy ujemnego sprzężenia zwrotnego. Patrz punkt 7: Zdarzenia niepożądane.
W przypadku przedawkowania należy przerwać leczenie i zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące.
Specjalne ostrzeżenia
Szczególne ostrzeżenia:
W celu poprawy stabilizacji stanu pacjenta z nadczynnością tarczycy, należy codziennie stosować ten sam schemat żywienia i dawkowania.
Ostrzeżenia dla osób podających produkt
Szczególne środki ostrożności dla osób podających weterynaryjny produkt leczniczy zwierzętom:
Podejrzewa się, że tiamazol ma działanie teratogenne dla człowieka i przenika do mleka matki.
Kobiety w wieku rozrodczym i karmiące, w czasie podawania produktu oraz zmieniania żwirku/sprzątania wymiocin leczonych kotów muszą stosować nieprzepuszczalne rękawiczki jednorazowe. Kobiety w ciąży, które podejrzewają, że mogą być w ciąży lub próbujące zajść w ciążę nie powinny podawać kotom tego produktu ani mieć kontaktu ze żwirkiem/wymiocinami leczonych kotów.
Produkt może powodować rekcje alergicznie podczas kontaktu ze skórą. Osoby o znanej
nadwrażliwości (alergia) na tiamazol lub dowolną substancję pomocniczą powinny unikać kontaktu z tym weterynaryjnym produktem leczniczym. W razie pojawienia się objawów alergicznych, takich jak wysypka skórna, obrzęk twarzy, warg lub oczu albo utrudnione oddychanie, należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarskiej oraz przedstawić lekarzowi ulotkę informacyjną lub etykietę.
Produkt może powodować podrażnienia skóry i oczu. Należy chronić oczy przed kontaktem z
produktem, zarówno bezpośrednim, jak i za pośrednictwem zanieczyszczonych rąk. Po przypadkowym dostaniu się produktu do oczu, natychmiast przemyć je czystą, bieżącą wodą. W przypadku wystąpienia podrażnienia oczu należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską.
Tiamazol może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ból głowy, gorączkę, bóle stawów,
świąd i pancytopenię (zmniejszona liczba krwinek i płytek krwi). Należy unikać kontaktu z ustami, szczególnie przez dzieci.
Nie należy pozostawiać napełnionych strzykawek bez nadzoru.
Po napełnieniu strzykawki należy natychmiast założyć nakrętkę.
Umyć ręce wodą z mydłem po kontakcie z wymiocinami lub żwirkiem użytym przez leczone
zwierzęta.
Nie palić, nie jeść i nie pić podczas stosowania produktu, lub podczas kontaktu z wymiocinami i
żwirkiem użytym przez leczone zwierzęta.
Po podaniu produktu należy zetrzeć papierową chusteczką jego resztki pozostające na końcówce
strzykawki dozującej. Zabrudzoną chusteczkę należy natychmiast usunąć.Używaną strzykawkę należy przechowywać wraz z produktem w oryginalnym pudełku.
Po przypadkowym połknięciu należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską oraz przedstawić
lekarzowi ulotkę informacyjną lub opakowanie.
Po użyciu należy umyć ręce.
Niezgodności farmaceutyczne
Główne niezgodności:
Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, weterynaryjnego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi weterynaryjnymi produktami leczniczymi.
Postać i opakowanie
Oranżowa butelka z poli(tereftalanu etylenu) (PET) o pojemności 30 ml lub 100 ml, zamykana zatyczką z polietylenu o niskiej gęstości (LDPE) i zamknięciem z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE).
Weterynaryjny produkt leczniczy jest dostarczany z 1 ml strzykawką dozującą z polietylenu (PE)/polipropylenu (PP) do podania roztworu zwierzęciu. Strzykawka jest wyskalowana co 0,25 mg aż do 5 mg. Każda zamknięta butelka i dołączona strzykawka jest umieszczona w pudełku tekturowym.
Niektóre wszystkie wielkości opakowań mogą nie być dostępne w obrocie.
Przechowywanie
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących przechowywania weterynaryjnego produktu leczniczego.
Nie używać tego weterynaryjnego produktu leczniczego po upływie terminu ważności podanego na butelce po oznaczeniu „Exp”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 6 miesięcy.
Usuwanie niewykorzystanego produktu
Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci.
Należy skorzystać z krajowego systemu odbioru odpadów w celu usunięcia niewykorzystanego weterynaryjnego produktu leczniczego lub materiałów odpadowych pochodzących z jego zastosowania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz właściwymi krajowymi systemami odbioru odpadów. Pomoże to chronić środowisko.
O sposoby usunięcia niepotrzebnych leków zapytaj lekarza weterynarii lub farmaceutę.
Informacje dodatkowe
Wydawany na receptę weterynaryjną.
15 Data ostatniej aktualizacji ulotki informacyjnej
Szczegółowe informacje dotyczące powyższego weterynaryjnego produktu leczniczego są dostępne w unijnej bazie danych produktów (https://medicines.health.europa.eu/veterinary).
Tekst na opakowaniu
INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIU ZEWNĘTRZNYM
PUDEŁKO
1. NAZWA WETERYNARYJNEGO PRODUKTU LECZNICZEGO
Felimazole 5 mg/ml roztwór doustny
2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNYCH
Thiamazol 5 mg/ml
3. WIELKOŚĆ OPAKOWANIA
30 ml 100 ml
4. DOCELOWE GATUNKI ZWIERZĄT
Koty
5. WSKAZANIA LECZNICZE
6. DROGI PODANIA
Podanie doustne
7. OKRESY KARENCJI
8. TERMIN WAŻNOŚCI SERII
Exp. {mm/rrrr}
Zawartość otwartego opakowania zużyć w ciągu 6 miesięcy.
9. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI PODCZAS PRZECHOWYWANIA
10. NAPIS „PRZED UŻYCIEM NALEŻY PRZECZYTAĆ ULOTKĘ.”
Przed użyciem należy przeczytać ulotkę.
11. NAPIS „WYŁĄCZNIE DLA ZWIERZĄT”
Wyłącznie dla zwierząt.
12. NAPIS „PRZECHOWYWAĆ W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM
DLA DZIECI”
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
13. NAZWA PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO
Dechra Regulatory B.V.
14. NUMER(Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
15. NUMER SERII
Lot {numer}
INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIU BEZPOŚREDNIM
BUTELKA - 100 ml
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO WETERYNARYJNEGO
Felimazole 5 mg/ml roztwór doustny
2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNYCH
Thiamazol 5 mg/ml
3. DOCELOWE GATUNKI ZWIERZĄT
Koty
4. DROGI PODANIA
Podanie doustne
Przed użyciem należy przeczytać ulotkę.
5. OKRESY KARENCJI
6. TERMIN WAŻNOŚCI SERII
Exp.{mm/rrrr}
Zawartość otwartego opakowania zużyć w ciągu 6 miesięcy.
7. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI PODCZAS PRZECHOWYWANIA
8. NAZWA PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO
Dechra Regulatory B.V.
9. NUMER SERII
Lot {numer}
MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA MAŁYCH OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH
BUTELKA - 30 ml
1. NAZWA WETERYNARYJNEGO PRODUKTU LECZNICZEGO
Felimazole
2. SKŁAD ILOŚCIOWY SUBSTANCJI CZYNNYCH
Thiamazol 5 mg/ml
3. NUMER PARTII
Lot {numer}
4. TERMIN PRZYDATNOŚCI
Exp.{mm/rrrr}
Zawartość otwartego opakowania zużyć w ciągu 6 miesięcy.
Podmiot odpowiedzialny
Podmiot odpowiedzialny oraz dane kontaktowe do zgłaszania podejrzeń zdarzeń niepożądanych:
Dechra Regulatory B.V.
Handelsweg 25 Bladel
Noord-Brabant 5531 AE Holandia
+48 22 431 28 90
Wytwórca odpowiedzialny za zwolnienie serii:
Genera Inc.
Svetonedeljska Cesta 2 Kalinovica
Rakov Potok Sveta Nedelja Zagrebacka Zupanija 10436 Chorwacja
Charakterystyka produktu leczniczego weterynaryjnego
Skład
Każda dawka 1 ml zawiera
Substancja czynna:
Tiamazol 5 mg
Substancje pomocnicze:
| Skład jakościowy substancji pomocniczych i pozostałych składników | Skład ilościowy, jeśli ta informacja jest niezbędna do prawidłowego podania weterynaryjnego produktu leczniczego |
|---|---|
| Metylu parahydroksybenzoesan (E218) | 2,00 mg |
| Propylu parahydroksybenzoesan | 0,20 mg |
| Kwas cytrynowy | -- |
| Glicerol | -- |
| Maltitol ciekły | -- |
| Disodu fosforan dwuwodny | -- |
| Sodu diwodorofosforan dwuwodny | -- |
| Sacharyna sodowa | -- |
| Aromat miodu, proszek | -- |
| Karmel brąz, barwnik | -- |
| Woda oczyszczona | -- |
Propylu parahydroksybenzoesan 0,20 mg
Właściwości farmakologiczne
4.1 Kod ATCvet:
Kod ATC Vet: QH03BB02.
4.2 Dane farmakodynamiczne
Tiamazol działa poprzez blokowanie biosyntezy hormonu tarczycy in vivo. Podstawowym działaniem jest hamowanie wiązania jodku z enzymem peroksydazą tarczycową, zapobiegając w ten sposób katalizowanemu jodowaniu tyreoglobuliny oraz syntezie T3 i T4.
4.3 Dane farmakokinetyczne
Po zastosowaniu doustnej dawki u zdrowych kotów tiamazol jest szybko i całkowicie wchłaniany, a jego biodostępność wynosi >75%. Występują jednak znaczne różnice pomiędzy poszczególnymi zwierzętami. Wydalanie leku z osocza kota jest szybkie, a okres półtrwania wynosi 3,2-16,6 godziny. Szczytowe stężenie w osoczu występuje około 1-2 godzin po podaniu. Cmax wynosi od 1,6 do 1,9 μg/ml.
U szczurów wykazano, że tiamazol słabo wiąże się z białkami osocza (5%); 40% wiązało się z krwinkami czerwonymi. Nie badano metabolizmu tiamazolu u kotów, jednak u szczurów tiamazol jest szybko metabolizowany w tarczycy. Około 64% podanej dawki jest eliminowane z moczem, a tylko 7,8% wydalane z kałem. W przeciwieństwie do człowieka, u którego wątroba odgrywa ważną rolę w metabolicznej degradacji związku. Zakłada się, że czas utrzymywania się leku w tarczycy jest dłuższy niż w osoczu.
Na podstawie badań przeprowadzonych na ludziach i szczurach można stwierdzić, że lek może przenikać przez łożysko i koncentrować się w tarczycy płodu. Występuje również wysoki wskaźnik przenikania do mleka matki.
Gatunek zwierząt
Koty.
Wskazania
Do stabilizacji nadczynności tarczycy przed zabiegiem tyroidektomii.
Do długotrwałego leczenia nadczynności tarczycy u kotów.
Dawkowanie
Podanie doustne.
W celu stabilizacji nadczynności tarczycy u kotów przed operacyjnym wycięciem tarczycy oraz w przypadku długotrwałego leczenia nadczynności tarczycy zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg dziennie (1 ml weterynaryjnego produktu leczniczego).
O ile to możliwe, całkowitą dawkę dobową należy podzielić na dwie równe dawki i podawać rano i wieczorem.
Jeżeli ze względu na przestrzeganie zaleceń preferowane jest dawkowanie raz dziennie, jest to dopuszczalne, chociaż dawka dwa razy dziennie może być bardziej skuteczna w krótkim okresie.
W celu dokładnego podania dawki należy posłużyć się strzykawką dołączoną do opakowania.
Strzykawka mieści się na butelce i jest wyskalowana co 0,25 mg do 5 mg. Należy pobrać wymaganą dawkę i podać weterynaryjny produkt leczniczy bezpośrednio do pyska kota.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz po 3 tygodniach, 6 tygodniach, 10 tygodniach, 20 tygodniach, a następnie co 3 miesiące należy ocenić hematologię, biochemię i całkowitą zawartość T4 w surowicy.
W każdym z zalecanych okresów monitorowania dawkę należy zwiększać w zależności od całkowitego stężenia T4 i odpowiedzi klinicznej na leczenie. Dawkę należy dostosowywać stopniowo co 2,5 mg (0,5 ml weterynaryjnego produktu leczniczego), a celem powinno być osiągnięcie najniższej możliwej dawki. U kotów wymagających szczególnie niewielkich modyfikacji dawek można je zmieniać co 1,25 mg tiamazolu (0,25 ml weterynaryjnego produktu leczniczego).
Jeżeli wymagane jest podanie dawki większej niż 10 mg na dzień (2 ml weterynaryjnego produktu leczniczego), należy szczególnie uważnie monitorować zwierzęta.
Podawana dawka nie powinna przekraczać 20 mg/dobę (4 ml weterynaryjnego produktu leczniczego).
W przypadku długotrwałego leczenia nadczynności tarczycy zwierzę powinno być leczone przez całe życie.
Przeciwwskazania
Nie stosować u kotów z chorobami układowymi, takimi jak pierwotna choroba wątroby lub cukrzyca.
Nie stosować u kotów z objawami choroby autoimmunologicznej.
Nie stosować u zwierząt z zaburzeniami białych krwinek, np. w przypadku neutropenii i limfopenii.
Nie stosować u zwierząt z zaburzeniami płytek krwi i z koagulopatiami (szczególnie małopłytkowością).
Nie stosować u zwierząt w ciąży lub karmiących.
Nie stosować w przypadkach nadwrażliwości na substancję czynną, lub na dowolną substancję pomocniczą.
Patrz punkt 3.7.
Działania niepożądane
Zgłaszano zdarzenia niepożądane po długotrwałym leczeniu nadczynności tarczycy. W wielu przypadkach objawy są łagodne i przemijające i nie powinny być powodem do przerwania leczenia. Poważniejsze zdarzenia niepożądane są przeważnie odwracalne po odstawieniu leku i należy rozważyć terapię alternatywną po odpowiednim okresie rekonwalescencji.
Niezbyt często (1 do 10 zwierząt/1000 leczonych zwierząt)
Wymioty1, anoreksja1, brak apetytu1, osowiałość1
Świąd1,2, drapanie skóry1,2
Przedłużające się krwawienie1,3,4, żółtaczka1,4, hepatopatia1
Eozynofilia1, limfocytoza1, neutropenia1, limfopenia1, leukopenia1 (lekka), agranulocytoza1
trombocytopenia1,5,6, niedokrwistość hemolityczna1
Rzadko (1 do 10 zwierząt/10 000 leczonych zwierząt):
Zaburzenia autoimmunologiczne (przeciwciała przeciwjądrowe w surowicy)
Bardzo rzadko (<1 zwierzę/10 000 leczonych zwierząt, włączając pojedyncze raporty):
Powiększenie węzłów chłonnych5, niedokrwistość5
1 Wymienione zdarzenia niepożądane ustępują w ciągu 7-45 dni po przerwaniu leczenia tiamazolem.
2 Ciężki, obejmujący głowę i szyję.
3 Objawy skazy krwotocznej.
4 Związane z hepatopatią.
5 Immunologiczny efekt uboczny.
6 Występuje sporadycznie jako nieprawidłowość hematologiczna i rzadko jako immunologiczne zdarzenie niepożądane.
U gryzoni poddawanych długotrwałemu leczeniu tiamazolem stwierdzono zwiększone ryzyko wystąpienia nowotworu tarczycy, ale w przypadku kotów brak jest dostępnych dowodów na taką zależność.
Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego. Zgłoszenia najlepiej przesłać za pośrednictwem lekarza weterynarii do właściwych organów krajowych lub do podmiotu odpowiedzialnego za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania. Właściwe dane kontaktowe znajdują się w ulotce informacyjnej.
Ostrzeżenia
Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania u docelowych gatunków zwierząt:
Zwierzęta, które wymagają podania ponad 10 mg dziennie (2 ml weterynaryjnego produktu leczniczego), należy uważnie monitorować.
Stosowanie produktu u kotów z zaburzeniami czynności nerek powinno podlegać ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza weterynarii. Ze względu na wpływ tiamazolu na zmniejszenie wskaźnika filtracji kłębuszkowej, należy dokładnie monitorować skutki terapii na czynność nerek ponieważ może wystąpić pogorszenie choroby podstawowej.
Należy także monitorować parametry hematologiczne z powodu ryzyka leukopenii lub niedokrwistości hemolitycznej.
Od zwierzęcia, u którego w trakcie leczenia nagle wystąpi złe samopoczucie, szczególnie w przypadku pojawienia się gorączki, należy pobrać krew do rutynowych badań hematologicznych i biochemicznych.
Zwierzętom z neutropenią (liczba neutrofili <2,5 x 109/l) należy profilaktycznie podawać leki przeciwbakteryjne oraz zastosować terapię wspomagającą.
Ponieważ tiamazol może powodować zagęszczenie krwi, należy zapewnić kotom stały dostęp do wody pitnej.
Patrz punkt 3.9 w celu zapoznania się z instrukcją monitorowania.
Stosowanie w ciąży, laktacji, nieśności
Ciąża i laktacja
Badania laboratoryjne na szczurach i myszach wykazały teratogenne i embriotoksyczne działanie tiamazolu. Bezpieczeństwo produktu nie było oceniane u kotek ciężarnych lub karmiących. Nie stosować u ciężarnych lub karmiących kotek.
Interakcje
Jednoczesne leczenie fenobarbitalem może zmniejszać skuteczność kliniczną tiamazolu.
Powszechnie wiadomo, że tiamazol zmniejsza oksydację wątrobową przeciwpasożytniczych leków benzimidazolowych i może prowadzić do zwiększenia ich stężenia w osoczu, gdy są podawane jednocześnie.
Tiamazol ma działanie immunomodulujące, dlatego należy wziąć to pod uwagę przy rozważaniu programów szczepień.
Przedawkowanie
W badaniach tolerancji u młodych, zdrowych kotów przy dawkach do 30 mg/zwierzę/dzień występowały następujące objawy kliniczne związane z dawką: anoreksja, wymioty, osowiałość, świąd oraz nieprawidłowości hematologiczne i biochemiczne, takie jak neutropenia, limfopenia, obniżony poziom potasu i fosforu w surowicy, podwyższony poziom magnezu i kreatyniny oraz występowanie przeciwciał przeciwjądrowych. Przy dawce 30 mg/dobę u niektórych kotów występowały objawy niedokrwistości hemolitycznej i ciężkie pogorszenie stanu klinicznego. Niektóre z tych objawów mogą również wystąpić u kotów z nadczynnością tarczycy leczonych dawkami do 20 mg na dobę. Nadmierne dawki u kotów z nadczynnością tarczycy mogą powodować objawy niedoczynności tarczycy. Jest to jednak mało prawdopodobne, ponieważ niedoczynność tarczycy jest zwykle korygowana poprzez mechanizmy ujemnego sprzężenia zwrotnego. Patrz Punkt 3.6: Zdarzenia niepożądane.
W przypadku przedawkowania należy przerwać leczenie i zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące.
Specjalne ostrzeżenia
W celu poprawy stabilizacji stanu pacjenta z nadczynnością tarczycy, należy codziennie stosować ten sam schemat żywienia i dawkowania.
3.11 Szczególne ograniczenia dotyczące stosowania i specjalne warunki stosowania, w tym ograniczenia dotyczące stosowania przeciwdrobnoustrojowych i przeciwpasożytniczych weterynaryjnych produktów leczniczych w celu ograniczenia ryzyka rozwoju oporności
Nie dotyczy.
Okres karencji
Nie dotyczy.
Ostrzeżenia dla osób podających produkt
Specjalne środki ostrożności dla osób podających weterynaryjny produkt leczniczy zwierzętom:
Podejrzewa się, że tiamazol ma działanie teratogenne dla człowieka i przenika do mleka matki. Kobiety w wieku rozrodczym i karmiące, w czasie podawania produktu oraz zmieniania żwirku/sprzątania wymiocin leczonych kotów muszą stosować nieprzepuszczalne rękawiczki jednorazowe. Kobiety w ciąży, które podejrzewają, że mogą być w ciąży lub próbujące zajść w ciążę nie powinny podawać kotom tego produktu ani mieć kontaktu ze żwirkiem/wymiocinami leczonych kotów.
Produkt może powodować rekcje alergicznie podczas kontaktu ze skórą. Osoby o znanej nadwrażliwości (alergia) na tiamazol lub dowolną substancję pomocniczą powinny unikać kontaktu z tym weterynaryjnym produktem leczniczym. W razie pojawienia się objawów alergicznych, takich jak wysypka skórna, obrzęk twarzy, warg lub oczu albo utrudnione oddychanie, należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarskiej oraz przedstawić lekarzowi ulotkę informacyjną lub etykietę.
Produkt może powodować podrażnienia skóry i oczu. Należy chronić oczy przed kontaktem z produktem, zarówno bezpośrednim, jak i za pośrednictwem zanieczyszczonych rąk. Po przypadkowym dostaniu się produktu do oczu natychmiast przemyć je czystą, bieżącą wodą. W przypadku wystąpienia podrażnienia oczu, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską.
Tiamazol może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ból głowy, gorączkę, bóle stawów, świąd i pancytopenię (zmniejszona liczba krwinek i płytek krwi). Należy unikać kontaktu z ustami, szczególnie przez dzieci.
Nie należy pozostawiać napełnionych strzykawek bez nadzoru.
Po napełnieniu strzykawki należy natychmiast założyć nakrętkę.
Umyć ręce wodą z mydłem po kontakcie z wymiocinami lub żwirkiem użytym przez leczone zwierzęta.
Nie palić, nie jeść i nie pić podczas stosowania produktu, lub podczas kontaktu z wymiocinami i żwirkiem użytym przez leczone zwierzęta.
Po podaniu produktu należy zetrzeć papierową chusteczką jego resztki pozostające na końcówce strzykawki dozującej. Zabrudzoną chusteczkę należy natychmiast usunąć .Używaną strzykawkę należy przechowywać wraz z produktem w oryginalnym pudełku.
Po przypadkowym połknięciu należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską oraz przedstawić lekarzowi ulotkę informacyjną lub opakowanie.
Po użyciu należy umyć ręce.
Specjalne środki ostrożności dotyczące ochrony środowiska:
Nie dotyczy.
Niezgodności farmaceutyczne
Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, weterynaryjnego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi weterynaryjnymi produktami leczniczymi.
Opakowanie bezpośrednie
Oranżowa butelka z poli(tereftalanu etylenu) (PET) o pojemności 30 ml lub 100 ml, zamykana zatyczką z polietylenu o niskiej gęstości (LDPE) i zamknięciem z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE).
Weterynaryjny produkt leczniczy jest dostarczany z 1 ml strzykawką dozującą z polietylenu (PE)/polipropylenu (PP) do podania roztworu zwierzęciu. Strzykawka jest wyskalowana co 0,25 mg aż do 5 mg. Każda zamknięta butelka i dołączona strzykawka jest umieszczona w pudełku tekturowym.
Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w obrocie.
Przechowywanie
Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących przechowywania weterynaryjnego produktu leczniczego.
Termin ważności
Okres ważności weterynaryjnego produktu leczniczego zapakowanego do sprzedaży: 2 lata.
Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 6 miesięcy.
Usuwanie niewykorzystanego produktu
Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci.
Należy skorzystać z krajowego systemu odbioru odpadów w celu usunięcia niewykorzystanego weterynaryjnego produktu leczniczego lub materiałów odpadowych pochodzących z jego zastosowania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz krajowymi systemami odbioru odpadów dotyczącymi danego weterynaryjnego produktu leczniczego.
Informacje dodatkowe
7. NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
8. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
9. DATA OSTATNIEJ AKTUALIZACJI CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO WETERYNARYJNEGO
10. KLASYFIKACJA WETERYNARYJNYCH PRODUKTÓW LECZNICZYCH
Wydawany na receptę weterynaryjną.
Szczegółowe informacje dotyczące powyższego produktu leczniczego weterynaryjnego są dostępne w unijnej bazie danych produktów (https://medicines.health.europa.eu/veterinary).
Podmiot odpowiedzialny
Dechra Regulatory B.V.