Domidine 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań dla koni i bydła
Detomidini hydrochloridum
Ostatnia weryfikacja
Weterynaryjny produkt leczniczy: roztwór do wstrzykiwań. Substancja czynna: Detomidini hydrochloridum. Gatunki docelowe: bydło, koń.1
- Wydawanie
- Na receptę1
Wydawany wyłącznie na receptę lekarza weterynarii. Tak podaje decyzja o rejestracji.
- Substancja czynna
- Detomidini hydrochloridum
- Kod ATCvet
- QN05CM901
- Producent
- Podmiot odpowiedzialny: Eurovet Animal Health B.V.; wytwórca: Eurovet Animal Health B.V.
Karencja
Z ulotki producenta, dosłownie. Dawkowanie ustala lekarz weterynarii: to tekst ulotki, a nie zalecenie.
Skład
Każdy ml zawiera:
Substancja czynna:
Detomidyna 8,36 mg (w postaci detomidyny chlorowodorku 10,00 mg)
Substancje pomocnicze:
Metylu parahydroksybenzoesan (E 218) 1,0 mg
Przejrzysty, bezbarwny roztwór.
Gatunek zwierząt
Konie i bydło.
Wskazania
Sedacja i analgezja u koni i bydła podczas przeprowadzania szeregu badań klinicznych i zabiegów leczniczych oraz w sytuacjach gdy podanie weterynaryjnego produktu leczniczego ułatwi obchodzenie się ze zwierzętami. Do premedykacji przed podaniem anestetyków iniekcyjnych lub wziewnych.
Dawkowanie
Podanie dożylne lub domięśniowe.
Do podania domięśniowego lub w powolnej iniekcji dożylnej chlorowodorku detomidyny w dawce 10-80 μg/kg w zależności od wymaganego stopnia i czasu trwania sedacji i analgezji. Efekt jest szybszy po podaniu dożylnym. W celu zapewnienia prawidłowego dawkowania, masa ciała powinna być określona tak dokładnie jak to możliwe.
Pojedyncze podanie (konie i bydło)
| Dawka ml/100 kg | Dawka µg/kg | Efekt | Czas trwania (h) | Inne skutki |
|---|---|---|---|---|
| 0,1-0,2 | 10-20 | Sedacja | 0,5-1 | |
| 0,2-0,4 | 20-40 | Sedacja i analgezja | 0,5-1 | Lekkie oszołomienie |
| 0,4-0,8 | 40-80 | Głęboka sedacja i silna analgezja | 0,5-2 | Oszołomienie, pocenie się, nastroszenie włosa, drżenia mięśniowe |
Działanie występuje po 2-5 minutach po podaniu dożylnym. Pełny efekt obserwuje się po 10-15 minutach po iniekcji dożylnej. Jeśli konieczne, detomidyny chlorowodorek może być podawany w całkowitej dawce do 80 µg/kg.
Poniższa instrukcja dawkowania przedstawia różne możliwości połączenia detomidyny chlorowodorku. Jednakże jednoczesne podawanie z innymi lekami powinno zawsze opierać się na ocenie korzyści do ryzyka dokonanej przez odpowiedzialnego lekarza weterynarii i musi odbywać się z uwzględnieniem ChWPL odpowiednich produktów.
Połączenia z detomidyną w celu zwiększenia efektu sedacji/analgezji u stojących koni
Detomidyny chlorowodorek w dawce 10-30 μg/kg dożylnie, w połączeniu z albo;
• butorfanolem (0,025-0,05 mg/kg dożylnie) lub
• lewometadonem (0,05-0,1 mg/kg dożylnie) lub
• acepromazyną (0,02-0,05 mg/kg dożylnie).
Połączenia z detomidyną w celu zwiększenia efektu sedacji lub analgezji u bydła
Detomidyny chlorowodorek 10-30 μg/kg dożylnie w połączeniu z:
• butorfanolem 0,05 mg/kg dożylnie
Połączenia z detomidyną w celu premedykacji u koni
Następujące leki znieczulające można zastosować po premedykacji detomidyny chlorowodorkiem (10-20 μg/kg) w celu uzyskania pozycji leżącej na boku i znieczulenia ogólnego:
• ketaminą 2,2 mg/kg dożylnie lub
• tiopentalem 3-6 mg/kg dożylnie lub
• gwajafenezyną dożylnie (dowystąpienia działania)) a następnie ketaminą 2,2 mg/kg dożylnie
Podawać weterynaryjny produkt leczniczy przed podaniem ketaminy i pozostawić odpowiednią ilość czasu na wystąpienie sedacji (5 minut). Ketamina i ten weterynaryjny produkt leczniczy nie mogą być podawane jednocześnie w tej samej strzykawce.
Połączenia z detomidyną i anestetykami wziewnymi u koni
Detomidyny chlorowodorek można stosować jako lek uspokajający w premedykacji (10–30 μg/kg) przed indukcją i utrzymaniem znieczulenia wziewnego. Znieczulenie wziewne podaje się do uzyskania efektu. Ilość potrzebnych anestetyków wziewnych można znacznie zmniejszyć dzięki premedykacji detomidyną.
Połączenia z detomidyną w celu podtrzymania znieczulenia iniekcyjnego (znieczulenie całkowicie dożylne TIVA) u koni
Detomidynę można stosować w połączeniu z ketaminą i gwajafenezyną w celu utrzymania znieczulenia całkowicie dożylnego (TIVA).
Najlepiej udokumentowany roztwór zawiera gwajafenezynę 50–100 mg/ml, detomidyny chlorowodorek 20 μg/ml i ketaminę 2 mg/ml. 1 g ketaminy i 10 mg detomidyny chlorowodorku
dodaje się do 500 ml 5–10% gwajafenezyny; Znieczulenie podtrzymuje się przez wlew 1 ml/kg/h.
Połączenia z detomidyną w celu indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u bydła
Detomidyny chlorowodorek 20 μg/kg (0,2 ml/100 kg) z:
• ketaminą 0,5-1 mg/kg dożylnie, domięśniowo lub
• tiopentalem 6-10 mg/kg dożylnie.
Działanie połączeniadetomidyna-ketamina trwa 20-30 minut, a działanie połączenie detomidyna- tiopental 10-20 minut.
9 Zalecenia dla prawidłowego podania
Brak.
Przeciwwskazania
Nie stosować u zwierząt z ciężką niewydolnością serca, nieprawidłowościami kardiologicznymi, istniejącym wcześniej blokiem AV/SA, ciężkimi zaburzeniami układu oddechowego oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek.
Nie stosować w połączeniu z butorfanolem u koni z objawami kolki bez dalszego monitorowania konia pod kątem oznak pogorszenia stanu klinicznego.
Nie stosować w połączeniu z aminami sympatykomimetycznymi oraz podawanymi dożylnie potencjalizowanymi sulfonamidami. Jednoczesne podanie z dożylnymi potencjalizowanymi sulfonamidami może powodować arytmię serca ze skutkiem śmiertelnym.
Nie stosować w przypadkach nadwrażliwości na substancję czynną lub na dowolną substancję pomocniczą.
Działania niepożądane
Bydło
Bardzo często (> 1 zwierzę/10 leczonych zwierząt): Bradykardia, Nadciśnienie (przemijające), Niedociśnienie (przemijające), Hiperglikemia, Oddawanie moczu1, Wypadanie prącia (przemijające)2
Często (1 do 10 zwierząt/100 leczonych zwierząt): Wzdęcie żwacza3, Nadmierne ślinienie (przemijające), Ataksja, Drżenie mięśni, Skurcz macicy, Wydzielina z nosa4, Depresja oddechowa (niewielka)5, Hipertermia, Hipotermia
Rzadko (1 do 10 zwierząt/10 000 leczonych zwierząt): Zaburzenia rytmu serca6, Zwiększona potliwość (przemijająca), Pobudzenie, Hiperwentylacja (niewielka)7
Bardzo rzadko (< 1 zwierzę/10 000 leczonych zwierząt, włączając pojedyncze raporty): Blok serca8
1 Działanie moczopędne można zaobserwować 45-60 minut po zabiegu.
2 Może wystąpić częściowe wypadanie prącia.
3 Substancje tej klasy hamują motorykę żwacza i jelit. Mogą powodować łagodne wzdęcia u bydła.
4 W wyniku ciągłego opuszczania głowy podczas sedacji można zaobserwować wydzielinę śluzową z nosa.
5,7 Powoduje zmiany częstości oddechów.
6,8 Powoduje zmiany w przewodnictwie mięśnia sercowego, o czym świadczą częściowe bloki przedsionkowo-komorowe i zatokowo-przedsionkowe.
Konie
Bardzo często (> 1 zwierzę/10 leczonych zwierząt): Arytmia1, Bradykardia, Blok serca2, Nadciśnienie (przemijające), Niedociśnienie (przemijające), Hiperglikemia, Ataksja, Drżenie mięśni, Oddawanie moczu3, Wypadanie prącia (przemijające)4, Skurcz macicy, Zwiększona potliwość (przemijająca), Nastroszenie włosa, Hipertermia, Hipotermia
Często (1 do 10 zwierząt/100 leczonych zwierząt): Nadmierne ślinienie (przemijające), Wydzielina z nosa5, Obrzęk skóry6
Rzadko (1 do 10 zwierząt/10 000 leczonych zwierząt): Kolka7, Pokrzywka, Hiperwentylacja, Depresja oddechowa, Pobudzenie
Bardzo rzadko (< 1 zwierzę/10 000 leczonych zwierząt, włączając pojedyncze raporty): Reakcja nadwrażliwości
1,2 Powoduje zmiany w przewodnictwie mięśnia sercowego, o czym świadczą częściowe bloki przedsionkowo-komorowe i zatokowo-przedsionkowe.
3 Działanie moczopędne można zaobserwować 45 do 60 minut po zabiegu.
4 U ogierów i wałachów może wystąpić częściowe wypadanie prącia.
5,6 W wyniku ciągłego opuszczania głowy podczas sedacji można zaobserwować wydzielinę śluzową z nosa oraz obrzęk głowy i twarzy.
7 Substancje tej klasy hamują motorykę jelit.
Niewielkie zdarzenia niepożądane ustępowały samoistnie nawet bez leczenia. Poważne zdarzenia niepożądane należy leczyć objawowo.
Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego. W razie zaobserwowania zdarzeń niepożądanych, również niewymienionych w ulotce informacyjnej, lub w przypadku podejrzenia braku działania produktu, w pierwszej kolejności poinformuj o tym lekarza weterynarii. Można również zgłosić zdarzenia niepożądane do podmiotu odpowiedzialnego lub jego lokalnego przedstawiciela przy użyciu danych kontaktowych zamieszczonych w końcowej części tej ulotki lub poprzez krajowy system zgłaszania:
Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49-21-687 Faks: +48 22 49-21-605 Adres e-mail: [email protected] Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Ostrzeżenia
Specjalne środki ostrożności dotyczące bezpiecznego stosowania u docelowych gatunków zwierząt:
Przed podaniem weterynaryjnego produktu leczniczego, lekarz weterynarii powinien dokonać oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego ze zastosowaniem produktu u następujących kategorii zwierząt: u tych gdzie spodziewany jest lub już wystąpił wstrząs endotoksyczny lub pourazowy, u zwierząt odwodnionych lub ze schorzeniami układu oddechowego, u koni ze stwierdzoną wcześniej bradykardią, gorączką lub w stanie silnego stresu. Podczas przedłużającej się sedacji należy monitorować temperaturę ciała, i jeśli to konieczne, przedsięwziąć środki by utrzymać stałą temperaturę ciała.
Podczas podawania weterynaryjnego produktu leczniczego należy zapewnić zwierzęciu odpoczynek w maksymalnie cichym miejscu. Przed rozpoczęciem zabiegu należy poczekać na osiągniecie pełnej sedacji (z reguły ok. 10 -15 minut po podaniu i.v.). Na początku występowania efektu sedacji zwierzęta mogą poruszać się chwiejnym krokiem i opuszczać głowę. Bydło, a szczególnie młode zwierzęta, po podaniu dużych dawek detomidyny mogą przyjmować pozycję leżącą. Aby zminimalizować ryzyko obrażeń, wzdęcia lub aspiracji, należy zastosować takie środki, jak wybór odpowiedniego środowiska do leczenia, obniżenie głowy i szyi.
W przypadku koni zaleca się głodówkę przez 12 godzin przed planowanym znieczuleniem. Należy wstrzymać podawanie jedzenia i wody do czasu ustania działania uspokajającego weterynaryjnego produktu leczniczego.
W przypadku wykonywania bolesnych zabiegów detomidynę należy stosować łącznie z innymi lekami znieczulającymi.
Stosowanie w ciąży, laktacji, nieśności
Ciąża:
Nie stosować w ostatnim trymestrze ciąży ponieważ detomidyna może powodować skurcze macicy i spadek ciśnienia krwi płodu.
Do stosowania na pozostałych etapach ciąży jedynie po dokonaniu przez lekarza weterynarii oceny stosunku korzyści do ryzyka wynikającego ze stosowania produktu.
Badania laboratoryjne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, toksycznego dla płodu lub szkodliwego dla samicy.
Laktacja:
Detomidyna jest wydalana w śladowych ilościach do mleka. Do stosowania jedynie po dokonaniu przez lekarza weterynarii oceny stosunku korzyści do ryzyka wynikającego ze stosowania produktu.
Płodność:
Bezpieczeństwa produktu nie badano u koni hodowlanych. Do stosowania jedynie po dokonaniu przez lekarza weterynarii oceny stosunku korzyści do ryzyka wynikającego ze stosowania produktu.
Interakcje
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji:
Detomidyna ma działanie addycyjne/synergistyczne z innymi lekami uspokajającymi, anestetycznymi, nasennymi i przeciwbólowymi dlatego może być potrzebne odpowiednie dostosowanie dawki.
Jeżeli weterynaryjny produkt leczniczy stosowany jest jako premedykacja przed znieczuleniem ogólnym, weterynaryjny produkt leczniczy może opóźniać początek indukcji.
Detomidyny nie należy stosować w połączeniu z aminami sympatykomimetycznymi, takimi jak adrenalina, dobutamina i efedryna, ponieważ leki te przeciwdziałają uspokajającemu działaniu detomidyny, z wyjątkiem incydentów medycznych związanych ze znieczuleniem.
Dożylne podanie potencjalizowanych sulfonamidów, patrz punkt „Przeciwwskazania”.
Przedawkowanie
Przedawkowanie:
Przedawkowanie przejawia się przedłużającym się powrotem do świadomości. Może wystąpić depresja oddechowa i krążeniowa.
Jeśli powrót do świadomości się opóźnia zwierzętom należy zapewnić spokojne i ciepłe miejsce.
Wskazane może być podanie tlenu lub leczenie objawowe w przypadku depresji krążeniowej i oddechowej.
Efekty działania weterynaryjnego produktu leczniczego mogą być zniesione dzięki zastosowaniu antidotum zawierającego substancję czynną atipamezol, który jest antagonistą receptorów alfa-2- adrenergicznych. Atipamezol jest podawany w dawce 2-10 krotnie większej niż dawka weterynaryjnego produktu leczniczego, obliczona w μg/kg. Na przykład, jeśli koń otrzymał ten weterynaryjny produkt leczniczy w dawce 20 μg/kg (0,2 ml/100 kg), dawka atipamezolu powinna wynosić 40–200 μm/kg (0,8–4 ml/100 kg).
Szczególne ograniczenia dotyczące stosowania i specjalne warunki stosowania:
Do podawania wyłącznie przez lekarza weterynarii.
Okres karencji
Konie, bydło:
Ttkanki jadalne: 2 dni.
Mleko: 12 godzin.
Ostrzeżenia dla osób podających produkt
Specjalne środki ostrożności dla osób podających weterynaryjny produkt leczniczy zwierzętom:
Niektóre konie, pomimo pozornie głębokiej sedacji mogą silnie reagować na bodźce zewnętrzne. Z tego względu, dla zapewnienia bezpieczeństwa osób podających produkt należy zachować rutynowe środki ostrożności.
Detomidyna jest agonistą receptora alfa-2 adrenergicznego, który może powodować u ludzi uspokojenie, senność, obniżenie ciśnienia krwi i zmniejszenie częstości akcji serca.
W przypadku niezamierzonego połknięcia lub samowstrzyknięcia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i przedstawić ulotkę dołączoną do opakowania lub etykietę, ale NIE NALEŻY PROWADZIĆ POJAZDU, z uwagi na możliwość wystąpienia uspokojenia polekowego i zmian ciśnienia tętniczego krwi.
Należy unikać kontaktu ze skórą, oczami i śluzówką.
W przypadku kontaktu produktu z odsłoniętą skórą należy niezwłocznie umyć skórę dużą ilością wody.
Należy zdjąć zanieczyszczone produktem ubranie, które znajduje się w bezpośrednim kontakcie ze skórą.
W przypadku niezamierzonego przedostania się produktu do oka należy przemyć oko dużą ilością wody. W razie wystąpienia objawów, należy skontaktować się z lekarzem.
Jeżeli kobieta w ciąży podaje produkt leczniczy, powinna podjąć szczególne środki ostrożności zabezpieczające przed samowstrzyknięciem, z uwagi na możliwość wystąpienia skurczów macicy i zmniejszenia ciśnienia tętniczego płodu po przypadkowym narażeniu ogólnoustrojowym.
Dla lekarza:
Detomidyny chlorowodorek jest agonistą receptorów alfa-2-adrenergicznych. Jego wchłonięcie może wywołać zależne od dawki objawy kliniczne, takie jak: uspokojenie polekowe, depresja ośrodka oddechowego, bradykardia, niedociśnienie, suchość w jamie ustnej i hiperglikemia. Zgłaszano również komorowe zaburzenia rytmu. Zaburzenia oddechowe i hemodynamiczne powinny być leczone objawowo.
Niezgodności farmaceutyczne
Główne niezgodności farmaceutyczne:
Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, weterynaryjnego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi weterynaryjnymi produktami leczniczymi.
Postać i opakowanie
Nr pozwolenia:1733/06
Wielkości opakowań: 5, 10 lub 20 ml.
Pudełko tekturowe zawierające 1 szklaną fiolkę z gumowym korkiem, zabezpieczonym aluminiowym wieczkiem.
Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w obrocie.
Przechowywanie
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących przechowywania weterynaryjnego produktu leczniczego.
Nie używać tego weterynaryjnego produktu leczniczego po upływie terminu ważności podanego na etykiecie po oznaczeniu „Exp”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 28 dni.
Usuwanie niewykorzystanego produktu
Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci.
Należy skorzystać z krajowego systemu odbioru odpadów w celu usunięcia niewykorzystanego weterynaryjnego produktu leczniczego lub materiałów odpadowych pochodzących z jego zastosowania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz właściwymi krajowymi systemami odbioru odpadów. Pomoże to chronić środowisko.
O sposoby usunięcia niepotrzebnych leków zapytaj lekarza weterynarii.
Informacje dodatkowe
Wydawany na receptę weterynaryjną.
15 Data ostatniej aktualizacji ulotki informacyjnej
{DD/MM/RRRR}
Szczegółowe informacje dotyczące powyższego weterynaryjnego produktu leczniczego są dostępne w unijnej bazie danych produktów (https://medicines.health.europa.eu/veterinary).
17 Inne informacje
Do podawania wyłącznie przez lekarza weterynarii.
Podmiot odpowiedzialny
Podmiot odpowiedzialny:
Eurovet Animal Health B.V.
Handelsweg 25 5531 AE Bladel Holandia
Wytwórca odpowiedzialny za zwolnienie serii:
Eurovet Animal Health B.V.
Handelsweg 25 5531 AE Bladel Holandia
Lokalny przedstawiciele oraz dane kontaktowe do zgłaszania podejrzeń zdarzeń niepożądanych: Dechra Veterinary Products sp. z o.o. ul. Modlińska 61 03-199 Warszawa Polska Tel: +48 22 431 28 90
W celu uzyskania informacji na temat niniejszego weterynaryjnego produktu leczniczego, należy kontaktować się z lokalnym przedstawicielem podmiotu odpowiedzialnego.
Charakterystyka produktu leczniczego weterynaryjnego
Skład
Każdy ml zawiera:
Substancja czynna:
Detomidyna 8,36 mg (w postaci detomidyny chlorowodorku 10,00 mg)
Substancje pomocnicze:
| Skład jakościowy substancji pomocniczych i pozostałych składników | Skład ilościowy, jeśli ta informacja jest niezbędna do prawidłowego podania weterynaryjnego produktu leczniczego. |
|---|---|
| Metylu parahydroksybenzoesan (E 218) | 1,0 mg |
| Sodu chlorek | |
| Sodu wodorotlenek (do korekty pH) | |
| Kwas chlorowodorowy (do korekty pH) | |
| Woda do wstrzykiwań |
Przejrzysty, bezbarwny roztwór.
Właściwości farmakologiczne
4.1 Kod ATCvet: QN05CM90
4.2 Dane farmakodynamiczne
Substancją czynną tego weterynaryjnego produktu leczniczego jest detomidyna. Chemicznie jest to chlorowodorek 4 (2,3-dimetylobenzylo) imidazolu. Detomidyna jest alfa-2-agonistą wykazującym działanie polegające na hamowaniu uwalniania noradrenaliny w centralnym układzie nerwowym. U zwierząt, którym podano produkt dochodzi do obniżenia świadomości i podwyższenia progu bólowego. Czas trwania i stopień sedacji jest zależny od zastosowanej dawki.
Po podaniu detomidyny występuje zmniejszenie częstotliwości skurczów serca, krótkotrwały wzrost ciśnienia krwi, które następnie powraca do normalnych wartości. Mogą pojawić się niewielkie zmiany w przewodnictwie mięśnia sercowego, dowodem czego są częściowe bloki sercowe – przedsionkowo- komorowy (AV) i zatokowo-przedsionkowy (SA). Ze strony układu oddechowego w okresie od kilku sekund do 1–2 minut po podaniu produktu obserwuje się zmniejszenie częstotliwości oddechów, która powraca do normy w trakcie 5 minut. Szczególnie przy zastosowaniu dużych dawek produktu często obserwuje się nadmierne pocenie, nastroszenie sierści, zwiększone wydzielanie śliny i niewielkie drżenia mięśniowe. U ogierów i wałachów można zaobserwować częściowe wypadnięcie prącia. U bydła obserwuje się odwracalne wzdęcia i zwiększone wydzielanie śliny. Zarówno u koni, jak i u bydła dochodzi do podwyższenia poziomu cukru we krwi.
4.3 Dane farmakokinetyczne
Detomidyna szybko wchłania się po iniekcji domięśniowej a tmax wynosi 15 do 30 minut. Detomidyna
jest szybko dystrybuowana. Vd wynosi pomiędzy 0,75 l/kg a 1,89 l/kg. Detomidyna wiąże się z białkami w 75–85%. Detomidyna zostaje utleniona głównie w wątrobie; mała ilość ulega metylacji w nerkach. Metabolity są wydalane głównie z moczem. T1/2 wynosi 1-2 godziny. Wydalanie detomidyny do mleka u bydła jest niskie. Po 23 godzinach od podania nie występują żadne wykrywalne ilości.
Gatunek zwierząt
Konie, bydło.
Wskazania
Sedacja i analgezja u koni i bydła podczas przeprowadzania szeregu badań klinicznych i zabiegów leczniczych oraz w sytuacjach gdy podanie weterynaryjnego produktu leczniczego ułatwi obchodzenie się ze zwierzętami. Do premedykacji przed podaniem anestetyków iniekcyjnych lub wziewnych.
Dawkowanie
Podanie dożylne lub domięśniowe.
Do podania domięśniowego lub w powolnej iniekcji dożylnej chlorowodorku detomidyny w dawce 10-80 μg/kg w zależności od wymaganego stopnia i czasu trwania sedacji i analgezji. Efekt jest szybszy po podaniu dożylnym. W celu zapewnienia prawidłowego dawkowania, masa ciała powinna być określona tak dokładnie jak to możliwe.
Pojedyncze podanie (konie i bydło)
| Dawka ml/100 kg | Dawka µg/kg | Efekt | Czas trwania (h) | Inne skutki |
|---|---|---|---|---|
| 0,1-0,2 | 10-20 | Sedacja | 0,5-1 | |
| 0,2-0,4 | 20-40 | Sedacja i analgezja | 0,5-1 | Lekkie oszołomienie |
| 0,4-0,8 | 40-80 | Głęboka sedacja i silna analgezja | 0,5-2 | Oszołomienie, pocenie się, nastroszenie włosa, drżenia mięśniowe |
Działanie występuje po 2-5 minutach po podaniu dożylnym. Pełny efekt obserwuje się po 10-15 minutach po iniekcji dożylnej. Jeśli konieczne, detomidyny chlorowodorek może być podawany w całkowitej dawce do 80 µg/kg.
Poniższa instrukcja dawkowania przedstawia różne możliwości połączenia detomidyny chlorowodorku. Jednakże jednoczesne podawanie z innymi lekami powinno zawsze opierać się na ocenie stosunku korzyści do ryzyka dokonanej przez odpowiedzialnego lekarza weterynarii i musi odbywać się z uwzględnieniem ChWPL odpowiednich produktów.
Połączenia z detomidyną w celu zwiększenia efektu sedacji/analgezji u stojących koni
Detomidyny chlorowodorek w dawce 10–30 µg/kg dożylnie, w połączeniu z albo:
• butorfanolem (0,025-0,05 mg/kg dożylnie) lub
• lewometadonem (0,05-0,1 mg/kg dożylnie) lub
• acepromazyną (0,02-0,05 mg/kg dożylnie).
Połączenia z detomidyną w celu zwiększenia efektu sedacji lub analgezji u bydła
Detomidyny chlorowodorek 10-30 μg/kg dożylnie w połączeniu z
• butorfanolem 0,05 mg/kg dożylnie
Połączenia z detomidyną w celu premedykacji u koni
Następujące leki znieczulające można zastosować po premedykacji detomidyny chlorowodorkiem (10–20 μg/kg) w celu uzyskania pozycji leżącej na boku i znieczulenia ogólnego:
• ketaminą 2,2 mg/kg dożylnie lub
• tiopentalem 3-6 mg/kg dożylnie lub
• gwajafenezyną dożylnie (do wystąpienia działania) a następnie ketaminą 2,2 mg/kg dożylnie
Podawać weterynaryjny produkt leczniczy przed podaniem ketaminy i pozostawić odpowiednią ilość czasu na wystąpienie sedacji (5 minut). Ketamina i ten weterynaryjny produkt leczniczy nie mogą być podawane jednocześnie w tej samej strzykawce.
Połączenia z detomidyną i anestetykami wziewnymi u koni
Detomidyny chlorowodorek można stosować jako lek uspokajający w premedykacji (10–30 μg/kg) przed indukcją i utrzymaniem znieczulenia wziewnego. Znieczulenie wziewne podaje się do uzyskania efektu. Ilość potrzebnych anestetyków wziewnych można znacznie zmniejszyć dzięki premedykacji detomidyną.
Połączenia z detomidyną w celu podtrzymania znieczulenia iniekcyjnego (znieczulenie całkowicie dożylne TIVA) u koni
Detomidynę można stosować w połączeniu z ketaminą i gwajafenezyną w celu utrzymania znieczulenia całkowicie dożylnego (TIVA).
Najlepiej udokumentowany roztwór zawiera gwajafenezynę 50–100 mg/ml, detomidyny chlorowodorek 20 μg/ml i ketaminę 2 mg/ml. 1 g ketaminy i 10 mg detomidyny chlorowodorku dodaje się do 500 ml 5–10% gwajafenezyny; Znieczulenie podtrzymuje się przez wlew 1 ml/kg/h.
Połączenia z detomidyną w celu indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u bydła
Detomidyny chlorowodorek 20 µg/kg (0,2 ml/100 kg) z
• ketaminą 0,5-1 mg/kg dożylnie, domięśniowo lub
• tiopentalem 6-10 mg/kg dożylnie.
Działanie połączenia detomidyna-ketamina trwa 20-30 minut, a działanie połączenia detomidyna- tiopental10-20 minut.
Przeciwwskazania
Nie stosować u zwierząt z ciężką niewydolnością serca, nieprawidłowościami kardiologicznymi, istniejącym wcześniej blokiem AV/SA, ciężkimi zaburzeniami układu oddechowego oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek.
Nie stosować w połączeniu z butorfanolem u koni z objawami kolki bez dalszego monitorowania konia pod kątem oznak pogorszenia stanu klinicznego.
Nie stosować w połączeniu z aminami sympatykomimetycznymi oraz podawanymi dożylnie potencjowanymi sulfonamidami. Jednoczesne podanie z dożylnymi potencjowanymi sulfonamidami może powodować arytmię serca ze skutkiem śmiertelnym.
Nie stosować w przypadkach nadwrażliwości na substancję czynną lub na dowolną substancję pomocniczą.
Działania niepożądane
Bydło
Bardzo często (> 1 zwierzę/10 leczonych zwierząt): Bradykardia, Nadciśnienie (przemijające), Niedociśnienie (przemijające), Hiperglikemia, Oddawanie moczu1, Wypadanie prącia (przemijające)2
Często (1 do 10 zwierząt/100 leczonych zwierząt): Wzdęcie żwacza3, Nadmierne ślinienie (przemijające), Ataksja, Drżenie mięśni, Skurcz macicy, Wydzielina z nosa4, Depresja oddechowa (niewielka)5, Hipertermia, Hipotermia
Rzadko (1 do 10 zwierząt/10 000 leczonych zwierząt): Arytmia6, Zwiększona potliwość (przemijająca), Pobudzenie, Hiperwentylacja (niewielka)7
Bardzo rzadko (< 1 zwierzę/10 000 leczonych zwierząt, włączając pojedyncze raporty): Blok serca8
1 Działanie moczopędne można zaobserwować 45 do 60 minut po zabiegu.
2 Może wystąpić częściowe wypadanie prącia.
3 Substancje tej klasy hamują motorykę żwacza i jelit. Mogą powodować łagodne wzdęcia u bydła.
4 W wyniku ciągłego opuszczania głowy podczas sedacji można zaobserwować wydzielinę śluzową z nosa.
5,7 Powoduje zmiany częstości oddechów.
6,8 Powoduje zmiany w przewodnictwie mięśnia sercowego, o czym świadczą częściowe bloki przedsionkowo-komorowe i zatokowo-przedsionkowe.
Konie
Bardzo często (> 1 zwierzę/10 leczonych zwierząt): Arytmia1, Bradykardia, Blok serca2, Nadciśnienie (przemijające), Niedociśnienie (przemijające), Hiperglikemia, Ataksja, Drżenie mięśni, Oddawanie moczu3, Wypadanie prącia (przemijające)4, Skurcz macicy, Zwiększona potliwość (przemijająca), Nastroszenie włosa, Hipertermia, Hipotermia
Często (1 do 10 zwierząt/100 leczonych zwierząt): Nadmierne ślinienie (przemijające), Wydzielina z nosa5, Obrzęk skóry6
Rzadko (1 do 10 zwierząt/10 000 leczonych zwierząt): Kolka7, Pokrzywka, Hiperwentylacja, Depresja oddechowa, Pobudzenie
Bardzo rzadko (< 1 zwierzę/10 000 leczonych zwierząt, włączając pojedyncze raporty): Reakcja nadwrażliwości
1,2 Powoduje zmiany w przewodnictwie mięśnia sercowego, o czym świadczą częściowe bloki przedsionkowo-komorowe i zatokowo-przedsionkowe.
3 Działanie moczopędne można zaobserwować 45 do 60 minut po zabiegu.
4 U ogierów i wałachów może wystąpić częściowe wypadanie prącia.
5,6 W wyniku ciągłego opuszczania głowy podczas sedacji można zaobserwować wydzielinę śluzową z nosa oraz obrzęk głowy i twarzy.
7 Substancje tej klasy hamują motorykę jelit.
Niewielkie zdarzenia niepożądane ustępowały samoistnie nawet bez leczenia. Poważne zdarzenia niepożądane należy leczyć objawowo.
Zgłaszanie zdarzeń niepożądanych jest istotne, ponieważ umożliwia ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania weterynaryjnego produktu leczniczego. Zgłoszenia najlepiej przesłać za pośrednictwem lekarza weterynarii do podmiotu odpowiedzialnego lub jego lokalnego przedstawiciela lub do właściwych organów krajowych za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania. Właściwe dane kontaktowe znajdują się w ulotce informacyjnej.
Ostrzeżenia
Specjalne środki ostrożności dotyczące bezpiecznego stosowania u docelowych gatunków zwierząt: Przed podaniem weterynaryjnego produktu leczniczego, lekarz weterynarii powinien dokonać oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego ze zastosowaniem produktu u następujących kategorii zwierząt: u tych gdzie spodziewany jest lub już wystąpił wstrząs endotoksyczny lub pourazowy, u zwierząt odwodnionych lub ze schorzeniami układu oddechowego, u koni ze stwierdzoną wcześniej bradykardią, gorączką lub w stanie silnego stresu. Podczas przedłużającej się sedacji należy monitorować temperaturę ciała, i jeśli to konieczne, przedsięwziąć środki by utrzymać stałą temperaturę ciała.
Podczas podawania weterynaryjnego produktu leczniczego należy zapewnić zwierzęciu odpoczynek w maksymalnie cichym miejscu. Przed rozpoczęciem zabiegu należy poczekać na osiągniecie pełnej sedacji (z reguły ok. 10 -15 minut po podaniu i.v.). Na początku występowania efektu sedacji zwierzęta mogą poruszać się chwiejnym krokiem i opuszczać głowę. Bydło, a szczególnie młode zwierzęta, po podaniu dużych dawek detomidyny mogą przyjmować pozycję leżącą. Aby zminimalizować ryzyko obrażeń, wzdęcia lub aspiracji, należy zastosować takie środki, jak wybór odpowiedniego środowiska do leczenia oraz obniżenie głowy i szyi.
W przypadku koni zaleca się głodówkę przez 12 godzin przed planowanym znieczuleniem. Należy wstrzymać podawanie paszy i wody do czasu ustania działania uspokajającego weterynaryjnego produktu leczniczego.
W przypadku wykonywania bolesnych zabiegów detomidynę należy stosować łącznie z innymi lekami znieczulającymi.
Specjalne środki ostrożności dla osób podających weterynaryjny produkt leczniczy zwierzętom: Niektóre konie, pomimo pozornie głębokiej sedacji mogą silnie reagować na bodźce zewnętrzne. Z tego względu, dla zapewnienia bezpieczeństwa osób podających produkt należy zachować rutynowe środki ostrożności.
Detomidyna jest agonistą receptora alfa-2 adrenergicznego, który może powodować u ludzi uspokojenie, senność, obniżenie ciśnienia krwi i zmniejszenie częstości akcji serca.
W przypadku niezamierzonego połknięcia lub samowstrzyknięcia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i przedstawić ulotkę dołączoną do opakowania lub etykietę, ale NIE NALEŻY PROWADZIĆ POJAZDU, z uwagi na możliwość wystąpienia uspokojenia polekowego i zmian ciśnienia tętniczego krwi.
Należy unikać kontaktu ze skórą, oczami i śluzówką.
W przypadku kontaktu produktu z odsłoniętą skórą należy niezwłocznie umyć skórę dużą ilością wody.
Należy zdjąć zanieczyszczone produktem ubranie, które znajduje się w bezpośrednim kontakcie ze skórą.
W przypadku niezamierzonego przedostania się produktu do oka należy przemyć oko dużą ilością wody. W razie wystąpienia objawów, należy skontaktować się z lekarzem.
Jeżeli kobieta w ciąży podaje produkt leczniczy, powinna podjąć szczególne środki ostrożności zabezpieczające przed samowstrzyknięciem, z uwagi na możliwość wystąpienia skurczów macicy i zmniejszenia ciśnienia tętniczego u płodu po przypadkowym narażeniu ogólnoustrojowym.
Dla lekarza:
Detomidyny chlorowodorek jest agonistą receptorów alfa-2-adrenergicznych. Jego wchłonięcie może wywołać zależne od dawki objawy kliniczne, takie jak: uspokojenie polekowe, depresja ośrodka oddechowego, bradykardia, niedociśnienie, suchość w jamie ustnej i hiperglikemia. Zgłaszano również komorowe zaburzenia rytmu. Zaburzenia oddechowe i hemodynamiczne powinny być leczone objawowo.
Specjalne środki ostrożności dotyczące ochrony środowiska:
Nie dotyczy.
3.11 Szczególne ograniczenia dotyczące stosowania i specjalne warunki stosowania, w tym ograniczenia dotyczące stosowania przeciwdrobnoustrojowych i przeciwpasożytniczych weterynaryjnych produktów leczniczych w celu ograniczenia ryzyka rozwoju oporności
Do podawania wyłącznie przez lekarza weterynarii.
Stosowanie w ciąży, laktacji, nieśności
Ciąża:
Nie stosować w ostatnim trymestrze ciąży ponieważ detomidyna może powodować skurcze macicy i spadek ciśnienia krwi płodu.
Do stosowania na pozostałych etapach ciąży jedynie po dokonaniu przez lekarza weterynarii oceny stosunku korzyści do ryzyka wynikającego ze stosowania produktu.
Badania laboratoryjne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, toksycznego dla płodu lub szkodliwego dla samicy.
Laktacja:
Detomidyna jest wydalana w śladowych ilościach do mleka. Do stosowania jedynie po dokonaniu
przez lekarza weterynarii oceny stosunku korzyści do ryzyka wynikającego ze stosowania produktu.
Płodność:
Bezpieczeństwa produktu nie badano u koni hodowlanych. Do stosowania jedynie po dokonaniu przez lekarza weterynarii oceny stosunku korzyści do ryzyka wynikającego ze stosowania produktu.
Interakcje
Detomidyna ma działanie addycyjne/synergistyczne z innymi lekami uspokajającymi, anestetycznymi, nasennymi i przeciwbólowymi dlatego może być potrzebne odpowiednie dostosowanie dawki.
Jeżeli weterynaryjny produkt leczniczy stosowany jest jako premedykacja przed znieczuleniem ogólnym, weterynaryjny produkt leczniczy może opóźniać początek indukcji.
Detomidyny nie należy stosować w połączeniu z aminami sympatykomimetycznymi, takimi jak adrenalina, dobutamina i efedryna, ponieważ leki te przeciwdziałają uspokajającemu działaniu detomidyny, z wyjątkiem incydentów medycznych związanych ze znieczuleniem.
Dożylne podane potencjalizowanych sulfonamidów, patrz punkt 3.3. „Przeciwwskazania”.
Przedawkowanie
Przedawkowanie przejawia się przedłużającym się powrotem do świadomości. Może wystąpić depresja oddechowa i krążeniowa.
Jeśli powrót do świadomości się opóźnia zwierzętom należy zapewnić spokojne i ciepłe miejsce. Wskazane może być podanie tlenu lub leczenie objawowe w przypadku depresji krążeniowej i oddechowej.
Efekty działania weterynaryjnego produktu leczniczego mogą być zniesione dzięki zastosowaniu antidotum zawierającego substancję czynną atipamezol, który jest antagonistą receptorów alfa-2- adrenergicznych. Atipamezol jest podawany w dawce 2-10 krotnie większej niż dawka weterynaryjnego produktu leczniczego, obliczona w μg/kg. Na przykład, jeśli koń otrzymał ten weterynaryjny produkt leczniczy w dawce 20 μg/kg (0,2 ml/100 kg), dawka atipamezolu powinna wynosić 40–200 μm/kg (0,8–4 ml/100 kg).
Specjalne ostrzeżenia
Brak.
Okres karencji
Konie, bydło Tkanki jadalne: 2 dni.
Mleko: 12 godzin.
Niezgodności farmaceutyczne
Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, weterynaryjnego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi weterynaryjnymi produktami leczniczymi.
Opakowanie bezpośrednie
Fiolki 5, 10 i 20 ml ze szkła bezbarwnego (typu I) z korkiem z kauczuku fluorowcowanego z powłoką teflonową (typu I) zabezpieczony aluminiowym wieczkiem w pudełku tekturowym.
Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w obrocie.
Przechowywanie
Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących przechowywania weterynaryjnego produktu leczniczego.
Termin ważności
Okres ważności weterynaryjnego produktu leczniczego zapakowanego do sprzedaży: 3 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 28 dni.
Usuwanie niewykorzystanego produktu
Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci.
Należy skorzystać z krajowego systemu odbioru odpadów w celu usunięcia niewykorzystanego weterynaryjnego produktu leczniczego lub materiałów odpadowych pochodzących z jego zastosowania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami oraz krajowymi systemami odbioru odpadów dotyczącymi danego weterynaryjnego produktu leczniczego.
Informacje dodatkowe
7 NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
1733/06
8 DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 14/12/2006
9 DATA OSTATNIEJ AKTUALIZACJI CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU
LECZNICZEGO WETERYNARYJNEGO
{DD/MM/RRRR}
10 KLASYFIKACJA WETERYNARYJNYCH PRODUKTÓW LECZNICZYCH
Wydawany na receptę weterynaryjną.
Szczegółowe informacje dotyczące powyższego weterynaryjnego produktu leczniczego są dostępne w unijnej bazie danych produktów (https://medicines.health.europa.eu/veterinary).
Podmiot odpowiedzialny
Eurovet Animal Health B.V.